Beschermd monument

Kasteel van Duyse

Beschermd monument van 11-06-2004 tot heden
ID: 10150   URI: https://id.erfgoed.net/aanduidingsobjecten/10150

Besluiten

Kasteel Van Duyse-Blanchaert
definitieve beschermingsbesluiten: 11-06-2004  ID: 4285

Beschrijving

De bescherming als monument omvat de voormalige directeurswoning of kasteel Van Duyse, herbestemd als vredegerecht, het resterende deel van het vroegere parkdomein en het bijgebouw.


Waarden

Het voormalig Kasteel Van Duyse-Blanchaert of het huidig vredegerechtgebouw, met inbegrip van het overblijvend gedeelte van het vroegere parkdomein en het bijgebouw, is beschermd als monument omwille van het algemeen belang gevormd door de:

sociaal-culturele waarde

en de historische, in casu cultuurhistorische en architectuurhistorische waarde: Het zogenaamd Kasteel van Duyse werd in 1892 opgericht naar ontwerp van de gekende Oost-Vlaamse provinciale architect Stephane Mortier (1857-1934) in opdracht van de Lokerse industrieel en politicus Hendrik Van Duyse (1857-1907).
Het betreft een kwalitatief en stilistisch representatief voorbeeld van een eind 19de-eeuwse burgerwoning opgericht in een neotraditionele bak- en natuursteenarchitectuur met pittoreske inslag, geaccentueerd door een sterk verticaal hoofdsilhouet, een wisselende en speelse opbouw met risalietvormende traveeën, verschillende zadeldaken en een achthoekig torentje.
Het waardevol neogotisch interieur is nog fraai bewaard in vestibule en traphal, in de beide vroegere salons (nu bureaus van de vrederechter en de griffier) en in de vroegere eetkamer (nu rechtszaal); met behoud van originele binnendeuren, lambriseringen, plafonds en vloeren, mozaïeken, beschildering, schouwmantels en dergelijke.
Aan de basis van het bouwconcept ligt een traditionalistisch religieus denken, dat teruggrijpt naar modellen uit het verleden, in het kader van de toenmalige maatschappelijke achtergronden en met de doorzetting van de industriële revolutie. De politieke en culturele overtuiging van de bouwheer Van Duyse, die sociaal conservatief katholiek en sterk Vlaamsgezind was, uitte zich in de levensstijl en status van rijke industrieel, materieel vertaald in de eigen woonst. Zijn familiale verwantschap met de artistieke en politieke middens rond de Gentse Sint-Lucasateliers is duidelijk af te lezen in de neogotische inrichting en aankleding van het interieur.
De achterliggende dienstvleugel en het afzonderlijk bijgebouw in het restant van de oorspronkelijke parktuin vertonen nog steeds de eenheid van stijl, concept en vormgeving, waarin de directeursvilla werd gerealiseerd.
In 1935 door het gemeentebestuur ingericht als vredegerecht vormt het openbaar gebouw, met zijn specifieke maatschappelijke functie, een sterk beeldbepalend element binnen het stadsbeeld.

artistieke waarde

en de historische, in casu cultuurhistorische en architectuurhistorische waarde: Het zogenaamd Kasteel van Duyse werd in 1892 opgericht naar ontwerp van de gekende Oost-Vlaamse provinciale architect Stephane Mortier (1857-1934) in opdracht van de Lokerse industrieel en politicus Hendrik Van Duyse (1857-1907).
Het betreft een kwalitatief en stilistisch representatief voorbeeld van een eind 19de-eeuwse burgerwoning opgericht in een neotraditionele bak- en natuursteenarchitectuur met pittoreske inslag, geaccentueerd door een sterk verticaal hoofdsilhouet, een wisselende en speelse opbouw met risalietvormende traveeën, verschillende zadeldaken en een achthoekig torentje.
Het waardevol neogotisch interieur is nog fraai bewaard in vestibule en traphal, in de beide vroegere salons (nu bureaus van de vrederechter en de griffier) en in de vroegere eetkamer (nu rechtszaal); met behoud van originele binnendeuren, lambriseringen, plafonds en vloeren, mozaïeken, beschildering, schouwmantels en dergelijke.
Aan de basis van het bouwconcept ligt een traditionalistisch religieus denken, dat teruggrijpt naar modellen uit het verleden, in het kader van de toenmalige maatschappelijke achtergronden en met de doorzetting van de industriële revolutie. De politieke en culturele overtuiging van de bouwheer Van Duyse, die sociaal conservatief katholiek en sterk Vlaamsgezind was, uitte zich in de levensstijl en status van rijke industrieel, materieel vertaald in de eigen woonst. Zijn familiale verwantschap met de artistieke en politieke middens rond de Gentse Sint-Lucasateliers is duidelijk af te lezen in de neogotische inrichting en aankleding van het interieur.
De achterliggende dienstvleugel en het afzonderlijk bijgebouw in het restant van de oorspronkelijke parktuin vertonen nog steeds de eenheid van stijl, concept en vormgeving, waarin de directeursvilla werd gerealiseerd.
In 1935 door het gemeentebestuur ingericht als vredegerecht vormt het openbaar gebouw, met zijn specifieke maatschappelijke functie, een sterk beeldbepalend element binnen het stadsbeeld.

historische waarde

en de historische, in casu cultuurhistorische en architectuurhistorische waarde: Het zogenaamd Kasteel van Duyse werd in 1892 opgericht naar ontwerp van de gekende Oost-Vlaamse provinciale architect Stephane Mortier (1857-1934) in opdracht van de Lokerse industrieel en politicus Hendrik Van Duyse (1857-1907).
Het betreft een kwalitatief en stilistisch representatief voorbeeld van een eind 19de-eeuwse burgerwoning opgericht in een neotraditionele bak- en natuursteenarchitectuur met pittoreske inslag, geaccentueerd door een sterk verticaal hoofdsilhouet, een wisselende en speelse opbouw met risalietvormende traveeën, verschillende zadeldaken en een achthoekig torentje.
Het waardevol neogotisch interieur is nog fraai bewaard in vestibule en traphal, in de beide vroegere salons (nu bureaus van de vrederechter en de griffier) en in de vroegere eetkamer (nu rechtszaal); met behoud van originele binnendeuren, lambriseringen, plafonds en vloeren, mozaïeken, beschildering, schouwmantels en dergelijke.
Aan de basis van het bouwconcept ligt een traditionalistisch religieus denken, dat teruggrijpt naar modellen uit het verleden, in het kader van de toenmalige maatschappelijke achtergronden en met de doorzetting van de industriële revolutie. De politieke en culturele overtuiging van de bouwheer Van Duyse, die sociaal conservatief katholiek en sterk Vlaamsgezind was, uitte zich in de levensstijl en status van rijke industrieel, materieel vertaald in de eigen woonst. Zijn familiale verwantschap met de artistieke en politieke middens rond de Gentse Sint-Lucasateliers is duidelijk af te lezen in de neogotische inrichting en aankleding van het interieur.
De achterliggende dienstvleugel en het afzonderlijk bijgebouw in het restant van de oorspronkelijke parktuin vertonen nog steeds de eenheid van stijl, concept en vormgeving, waarin de directeursvilla werd gerealiseerd.
In 1935 door het gemeentebestuur ingericht als vredegerecht vormt het openbaar gebouw, met zijn specifieke maatschappelijke functie, een sterk beeldbepalend element binnen het stadsbeeld.


Aanduiding van

Is de bescherming van

Kasteel van Duyse

Vredegerechtstraat 1 (Lokeren)
"Kasteeltje van Duyse" werd in 1892 opgericht naar ontwerp van architect Stephane Mortier in opdracht van de Lokerse industrieel en politicus Hendrik Van Duyse (1857-1907). In de geest van het Sint-Lucasinstituut ontwierp Mortier de villa in een neotraditionele bak- en natuursteenstijl, met kenmerken van een neogotisch getint eclectisme.