Beschermde archeologische site

Kasteel en dorpskern van Middelburg

Beschermde archeologische site van 21-06-2005 tot heden

ID: 10396   URI: https://id.erfgoed.net/aanduidingsobjecten/10396

Besluiten

Kasteel en dorpskern van Middelburg
definitieve beschermingsbesluiten: 21-06-2005  ID: 4411

Beschrijving

De bescherming omvat de kasteelsite, de historische kern van het laatmiddeleeuwse stadje en de verdedigingswerken uit het begin van de 17de eeuw.



Waarden

Kasteel en dorpskern van Middelburg is beschermd als archeologische zone omwille van het algemeen belang gevormd door de:

cultuurhistorische waarde

Het is een zeldzaam voorbeeld van een gestichte stad die zijn originele structuur tot op heden in grote lijnen heeft bewaard. De archeologische zone omvat de kasteelsite, de historische kern van het laatmiddeleeuwse stadje en de verdedigingswerken uit het begin van de 17de eeuw. Het stadje en het bijhorende kasteel zijn gesticht op een strategische plaats tussen de toenmalige economische centra van Damme, Sluis en Aardenburg, ter hoogte van het Hof van Middelburg, een hoeve-uitbating van de abdij van het Zeelandse Middelburg. Initiatiefnemer was Pieter Bladelin, de financiƫle raadgever van de Bourgondische hertogen Filips de Goede en Karel de Stoute. Het stadje verwierf haar stadsrechten in 1458, 10 jaar nadat begonnen was met de bouw van het kasteel. Het kende een bloeiperiode van iets meer dan een eeuw; hieraan kwam een einde met de godsdienstperikelen van het laatste kwart van de 16de eeuw.
Het huidige stratenpatroon gaat rechtstreeks terug op de laatmiddeleeuwse toestand en van de vestinggordel zijn nog belangrijke delen zichtbaar in het landschap. Tot het meer monumentale bodemarchief behoren de resten van het kasteel van Pieter Bladelin en het Clarissenklooster. Daarnaast bevat de bodem nog een massa aan roerend en onroerend archeologisch patrimonium dat getuigenis aflegt van het dagelijkse leven tijdens de bloeiperiode van het stadje. Gelet op de beperkte ingrepen die de plaats in recentere tijden heeft gekend, zijn deze sporen beter bewaard dan in om het even welke Vlaamse stad.

wetenschappelijke waarde

Het is een zeldzaam voorbeeld van een gestichte stad die zijn originele structuur tot op heden in grote lijnen heeft bewaard. De archeologische zone omvat de kasteelsite, de historische kern van het laatmiddeleeuwse stadje en de verdedigingswerken uit het begin van de 17de eeuw. Het stadje en het bijhorende kasteel zijn gesticht op een strategische plaats tussen de toenmalige economische centra van Damme, Sluis en Aardenburg, ter hoogte van het Hof van Middelburg, een hoeve-uitbating van de abdij van het Zeelandse Middelburg. Initiatiefnemer was Pieter Bladelin, de financiƫle raadgever van de Bourgondische hertogen Filips de Goede en Karel de Stoute. Het stadje verwierf haar stadsrechten in 1458, 10 jaar nadat begonnen was met de bouw van het kasteel. Het kende een bloeiperiode van iets meer dan een eeuw; hieraan kwam een einde met de godsdienstperikelen van het laatste kwart van de 16de eeuw.
Het huidige stratenpatroon gaat rechtstreeks terug op de laatmiddeleeuwse toestand en van de vestinggordel zijn nog belangrijke delen zichtbaar in het landschap. Tot het meer monumentale bodemarchief behoren de resten van het kasteel van Pieter Bladelin en het Clarissenklooster. Daarnaast bevat de bodem nog een massa aan roerend en onroerend archeologisch patrimonium dat getuigenis aflegt van het dagelijkse leven tijdens de bloeiperiode van het stadje. Gelet op de beperkte ingrepen die de plaats in recentere tijden heeft gekend, zijn deze sporen beter bewaard dan in om het even welke Vlaamse stad.

Aanduiding van

Is de bescherming van

Historische stadskern van Middelburg

Middelburg (Maldegem)
Deze zone omvat de historische stadskern van Middelburg.

Is de omvattende bescherming van

Restant van de Poedermolen

Dinantstraat zonder nummer (Maldegem)
De Poedermolen, ook wel gekend als molen De Bruyckere, was een stenen stellingmolen, die in 1847 werd opgetrokken als een korenmolen, ter vervanging van een afgebrande houten staakmolen. Rond 1900 was er ook een stoommachine aanwezig, maar er werd ook nog met de wind gemalen. Rond 1921 werd de molen ontmanteld en afgeknot.