De zuid- en westvleugel van het voormalige klooster van Deynze, later in gebruik als militair hospitaal, zijn beschermd als monument.

De Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen (KCML) bracht een advies uit waarbij de historische waarde van het pand als volgt werd gemotiveerd: als voormalig refugiehuis van het begijnhof van Deinze uit het laatste kwart van de 15de eeuw, in het eerste kwart van de 16de eeuw uitgebreid en in het laatste kwart van de 16de eeuw tot zelfstandig klooster verheven, waarna begin en eerste kwart van de 17de eeuw respectievelijk, kapel en nieuw kloosterpand werden gebouwd. De motivering van de architectuurhistorische waarde klinkt als volgt: als voorbeeld van een 17de-eeuws kloostergebouw in traditionele baksteenstijl, met 19de-eeuwse aanpassing, met onderkelderde zuidvleugel en de restanten van de oude kloostergang bij de oostvleugel; het geheel met sporen van spitsboogarcaden. De artistieke waarde van het interieur wordt als volgt gemotiveerd: met gedrukte gewelven op zandstenen gordelbogen, verder onder meer barokke ingangsdeuren in het oostpand en cartouches met jaartallen 1611 en 1624 in het zuid-westpand.