Het betreft een zeldzaam typevoorbeeld van een geheel van sasmeesterswoningen gebouwd in de jaren 1860-1870 (vóór 1873) in neoclassicistische stijl, een stijl die eigen is aan de periode en de aard van de opdrachtgever, met name de overheid.
De sasmeesterswoningen werden gebouwd in de specifieke context van een kleine zeehaven, in casu een vissershaven, die in de jaren 1860 in de context van de Belgische kust werd uitgebouwd.
Als zijnde een erg markerend gebouw in de context van de schuilhaven, dit neoclassicistisch gebouw - bij de overgang van de havengeul naar de spuikom - veruitwendigde als het ware de belangrijke functie die de sasmeesters hadden bij het spuien van de havengeul.

Als zijnde een markerend gebouw dat een essentieel onderdeel vormt van de haveninfrastructuur, een materiële getuige van de wijze waarop in de jaren 1860-1870 een kleine zeehaven, in casu een vissershaven in de context van de Belgische kust werd uitgebouwd.