Dit onroerend goed werd op 1 januari 2023 van rechtswege vastgesteld in de inventaris van landschappelijk erfgoed. Tegelijkertijd werd de eerdere opname van dit onroerend goed in de vastgestelde inventaris van houtige beplantingen met erfgoedwaarde of de vastgestelde inventaris van historische tuinen en parken van rechtswege opgeheven.

Dit alles conform artikel 58 van het decreet van 10 juni 2022 tot wijziging van het Onroerenderfgoeddecreet van 12 juli 2013, wat betreft de uitvoering van de visienota lokaal erfgoedbeleid en de toekenning van beboetingsbevoegdheid aan de gewestelijke beboetingsentiteit.

Deze houtkant is gelegen op een steil talud van circa 10 meter hoog. Het gaat om een begroeiing van hakhout en opgaande bomen met soorten zoals es, eik en olm. De beplanting diende om het talud te stabiliseren en werd tevens gebruikt als geriefhout.