De architecturale erfgoedwaarde van het ensemble schuilt in de grote uniformiteit die bovendien beeldbepalend is voor dit deel van de Bornestraat en de Alfons Verbovenstraat. Het uniforme materiaalgebruik en de identieke gevel- en dakopbouw resulteren in het kenmerkende repetitief karakter van de eenheidsbebouwing die duidelijk herkenbaar als een op één moment opgetrokken architecturaal geheel en aldus een ensemble. De hoekpanden, uitgewerkt als poortgebouwen, benadrukken de opbouw van de straten. In die zin ondersteund de bebouwing de ruimtelijke structuur. Het geheel bleef, afgezien van het schrijnwerk, behoorlijk intact en dus gaaf bewaard.