De kapel van Bleydenberg werd in 1898-1900 gebouwd in opdracht van de Dochters van Maria van het Leuvense Paridaensinstituut als kloosterkapel voor hun bijhuis en buitengoed Bleydenberg te Wilsele-Dorp. Deze neogotische kapel met haar vijf traveeën tellende schip, driezijdige koorsluiting en door colonetten gedragen houten spitstongewelf met steekkappen is qua exterieur een gaaf bewaard voorbeeld van een neogotische kloosterkapel uit de overgang van de 19de naar de 20ste eeuw.

Pierre Francois Clément Isisdore Langerock (1859-1923) voltooide zijn studies in de St.-Lucasschool van Gent in 1881. Nadien werkte hij als stagiair op het architectenbureau van Joris Helleputte in Leuven. In 1889 verdeelde Helleputte zijn cliënteel over zijn medewerkers om zijn politieke carrière te kunnen uitbouwen. Op die manier kreeg Langerock de kans om zijn eigen bureau te vestigen te Leuven. Zijn al dan niet uitgevoerde ontwerpen omvatten heel uiteenlopende bouwtypes: private burgerhuizen en kastelen, een station, stadshuizen, een postgebouw, een schuur, een school, kerken en kapellen. Daarnaast realiseerde hij ook nutsvoorzieningen en ensembles van decoratieve elementen. Langerock was tevens actief in de monumentenzorg. Als corresponderend lid van de Koninklijke Commissie voor Monumenten van Brabant werd hij als een voortreffelijke restaurateur beschouwd: heel wat belangrijke restauraties van burgerlijke en religieuze monumenten staan op zijn naam. Door zijn studies aan de St.-Lucassschool en zijn onderzoek van de Vlaamse middeleeuwse gebouwen vergaarde hij een grondige kennis van de verschillende vormen van de gotiek waarbij zijn voorkeur ging naar de Brabantse gotiek. Als restaurateur paste hij het principe van de eenheid in stijl toe. Pierre Langerock (1859-1923) behoort tot de tweede generatie St.-Lucasarchitecten (opgeleid aan de St.-Lucasschool vóór 1890), dankzij wie Leuven in het laatste kwart van de negentiende eeuw is uitgegroeid tot een belangrijk neogotisch centrum. Hun plannen en ontwerpen maken duidelijk hoe zij het moderne (nieuwe materialen, productiemethoden en constructietechnieken) weten te integreren in het historiserende van de neogotische vormentaal. Verschillende (al dan niet wederopgebouwde) burgerhuizen naar het ontwerp van Langerock met minder uitgesproken neogotische elementen, kenmerken het centrum van Leuven. De kapel van Bleydenberg is de enige realisatie met een religieuze functie van Langrock in Leuven, afgezien van enkele restauratieprojecten. Met dit project kon Langerock zijn neogotische stijl, onder invloed van de Sint-Lucasbeweging, ten volle tot uiting laten komen.

Daarnaast bezit de kapel een waardevol interieur waar de cementtegelvloer in drie kleuren met geometrische patronen, houten lambrisering met briefpanelen, glasramen van de hand van Joseph Casier en gepolychromeerde wandafwerking van Oscar Algoet onderdeel van uitmaken. Deze kapel getuigt van een corporatieve samenwerking van de op dat moment vooraanstaande neogotische ateliers.

Enkele recente ingrepen hebben het interieur gewijzigd. Het betreft het aanbrengen van de tussenvloer in de kapel en als gevolg daarvan het overschilderen van de polychromie op de gelijkvloerse verdieping tussen de lambrisering en het aangebrachte plafond.

De kapel is bijzonder representatief voor het omvangrijke religieuze oeuvre van de Leuvense architect Pieter Langerock (1859- 1923), één van de belangrijkste architecten en restaurateurs uit de tweede generatie Sint-Lucasarchitecten.

De fraaie polychrome binnenafwerking vormt één van de schaars overgebleven voorbeelden van het kwalitatief hoogstaande, rijke en veelzijdige oeuvre van de Leuvense decoratieschilder en vriend van Pieter Langerock, Oscar Algoet. De polychromie van de Leuvense decoratieschilder bleef op de gedeeltelijke overschildering na volledig onaangetast.

De kapel vormt een volwaardige getuige van de laatste fase van het luisterrijke verleden van de site van Bleydenberg, dat uitgroeide van een weiland met landgoed tot kasteel en later een klooster. De site vormt één van de meest historisch waardevolle plaatsen in Wilsele-Dorp met een geschiedenis die sterk was verbonden met de Leuvense binnenstad.

De restanten van de bakstenen ommuring en beide poorttoegangen tot de site vormen getuigen van de historische omvang die Bleydenberg ooit had als kasteel en klooster, vandaag geïntegreerd in het nieuwe schoolcomplex.

Met haar homogeen neogotisch gestoffeerd interieur - een driekleurige cementtegelvloer, een houten lambrisering, wand- en gewelfpolychromie van Oscar Algoet (1862-1937) en figuratieve koorglasramen van het bekende Gentse atelier van Joseph Casier (1852-1925)- is de Bleydenbergkapel een representatief en kwalitatief hoogstaand voorbeeld van neogotische 'totaalkunst'. De kapel getuigt van een nauwe samenwerking tussen ateliers en ontwerper.