De hoeve, zogenaamd 'Het Groene Woud', is een gaaf voorbeeld van een semi-gesloten boerderij in de Noorderkempen, waar het langgestrekte hoeventype primeert. Het complex ligt dan ook in de Dommelvallei, in de nabijheid van moerassige weidegronden waar het vee makkelijk kon grazen. Ook de voormalige dubbele dwarsschuur wijst op een eertijds bloeiend bedrijf. Gelegen in een landelijk kader, duidt het complex tevens op de verspreide bebouwing in afgelegen gebieden, stuk voor stuk elementen die kenmerkend zijn voor de Kempische nederzettingsgeschiedenis. De hoeve wordt gekenmerkt door een klassieke indeling, die verband houdt met de Kempische landbouwbedrijvigheid. De koeienstal bevindt zich zoals gewoonlijk tussen het woonhuis en de voormalige dubbele dwarsschuur.

Het gaat om een waardevol en goed bewaard voorbeeld van een semi-gesloten hoeve, opgetrokken in 1835 en 1840. In de Atlas van de Buurtwegen (1845) komt het complex reeds in zijn huidige vorm voor. Volgens deze Atlas was Théodore Voets, landbouwer te Kleine-Brogel, toen eigenaar.

in casu architectuurhistorische waarde: Semi-gesloten hoeve bestaande uit een woonhuis met aansluitend dienstgebouw met ordonnantie: dubbele dwarsschuur, koeienstal, een korfboogpoort ten oosten en L-vormige dienstgebouwen ten zuiden met ordonnantie: dwarsschuurtje, doorgang, bakhuis, stallingen, open schob, paardenstal en een ijzeren hek. Verankerde baksteenbouw onder zadeldaken met veelal aandaken met vlechtingen, top- en schouderstukken. Grotendeels bewaard houtwerk. Woonhuis met dubbelhuisopstand; zes traveeën en één bouwlaag; originele, eertijds beluikte kozijnen met sponningbeloop. Rechthoekige deur op hardstenen neuten. Tweede rechthoekige deur met steektrap. Oostelijke zijgevel met betralied getoogd keldergat. Achtergevel met twee dito keldergaten. Ten westen aansluitend later dienstgebouw. Ten oosten, iets latere, verankerde korfboogpoort (1840). Ten zuiden, parallelle dienstgebouwen. Interieur van woonhuis met bewaarde beddekoets.