Beschermd cultuurhistorisch landschap

Burcht van Rummen

Beschermd cultuurhistorisch landschap van 06-06-2017 tot heden

ID: 21039   URI: https://id.erfgoed.net/aanduidingsobjecten/21039

Besluiten

Burcht van Rummen met overgangszone
definitieve beschermingsbesluiten: 06-06-2017  ID: 14460

Beschrijving

Deze bescherming betreft de burcht van Rummen en het Warandebos met de aangrenzende percelen akker- en weiland.



Waarden

De burcht van Rummen en het Warandebos met de aangrenzende percelen akker- en weiland zijn beschermd als cultuurhistorisch landschap omwille van het algemeen belang gevormd door de:

ruimtelijk-structurerende waarde

De voormalige burcht vormt als beboste ophoging een opvallend landschapselement en een visueel baken in een overwegend landbouwgebied. De duidelijke concentrische grachten, waarneembaar vanaf de omringende veldwegen, zijn door de vorm van de perceelsgrenzen en door het microreliëf als een reminiscentie van de vroegere indrukwekkende versterking. De Asbeek, die werd afgetakt in functie van de watervoorziening van de grachten van de burcht, duidt nog steeds de grens aan van de verdwenen burcht. De kleine kapel die werd ingeplant op het kruispunt van twee veldwegen, waarvan een naar de kerk van Rummen leidt, vormt samen met de hoekboom een opvallend ensemble dat zichtbaar is vanuit de omringende akkers.

wetenschappelijke waarde

Op de restanten van de voormalige burcht is een waardevol bosgebied ontstaan met een afwisseling van natte en droge condities op een relatief kleine oppervlakte. De sterk uiteenlopende abiotische omstandigheden zorgen voor een diversiteit aan fauna en flora. Zeldzame kalkminnende soorten zoals éénbes en bosrank gedijen op het steenpuin.
Oudbosplanten zoals gele dovenetel, gevlekte aronskelk en slanke sleutelbloem vormen waardevolle bosflora. Grenzend aan het Warandebos ligt een historisch grasland met typische graslandsoorten zoals kamgras en scherpe boterbloem.

archeologische waarde

Onder het Warandebos liggen de restanten van een waterburcht die een kortstondig bestaan kende van 1362 tot 1365 en mogelijk ook sporen van oudere constructie. Na de verwoesting van de burchtsite door de Luikse troepen bleef het archeologisch bodemarchief nagenoeg onaangeroerd en in optimale omstandigheden bewaard. In de topografie zijn relicten bewaard van het verdedigingssysteem bestaande uit meerdere opeenvolgende grachten en wallen. Op digitale hoogtemodellen zijn duidelijk circulaire structuren zichtbaar met op het centrale gedeelte sporen van vergraving maar ook van een symmetrisch uitgewerkte toegang gericht naar het noordoosten. De site van de burcht van Rummen dient behouden te worden als een getuige enerzijds en met het oog op toekomstig onderzoek anderzijds. Archeologische vondsten op de aangrenzende akkers wijzen op een nog bewaard archeologisch bodemarchief en kunnen in verband gebracht worden met bijgebouwen van de voormalige burcht.

historische waarde

De voormalige burcht van Rummen vormt de laatste getuige van de 14de-eeuwse versterking opgericht door Arnold van Rummen, de laatste Heer van Loon. De belegering en vernieling van de burcht betekende het einde van het onafhankelijk Graafschap Loon dat ingelijfd werd bij het Prinsbisdom Luik. De belegering in Rummen staat in de historische bronnen ook gekend als de eerste schriftelijk vermelding van het gebruik van buskruit bij de oorlogsvoering in Vlaanderen. De huidige site vormt een relict van een waterburcht met minstens drie concentrische grachten en wallen gevoed door de Asbeek die hiervoor werd afgetakt. Een deel van de verdedigingsgrachten is nog zichtbaar aanwezig. Overige defensieve elementen zijn als microreliëf herkenbaar in de omringende akker- en weilanden. Samen getuigen deze sporen van de ornamenteel-symbolische rol van. de site in combinatie met de militairstrategische functie. De veldkapel op het kruispunt van veldwegen dateert van rond de eeuwwisseling en is een getuige van de Lourdesverering die toen bijzonder belangrijk was.


Aanduiding van

Is de bescherming van

Burcht van Rummen

Kasteellaan zonder nummer (Geetbets)
De voormalige burcht van Rummen bestaat vandaag uit een beboste verhoging, genaamd het Warandebos, omgeven door percelen akkers, weiland en laagstamboomgaarden. De burchtsite ligt ten westen van de parochiekerk van Rummen en is toegankelijk via de onverharde Kerkvoetweg en Dorpveldweg die elkaar kruisen bij een veldkapel. De Asbeek, een zijbeek van de Melsterbeek, loopt ten zuiden van het bosperceel en voedt de grachten van de voormalige burcht.


Is de gedeeltelijke bescherming van

Valleien van de Grote en Kleine Gete

Geetbets, Grazen, Rummen (Geetbets), Halen (Halen), Donk (Herk-de-Stad), Drieslinter, Melkwezer, Neerlinter, Orsmaal-Gussenhoven, Wommersom (Linter), Hakendover, Oplinter, Tienen (Tienen), Budingen, Dormaal, Helen-Bos, Zoutleeuw (Zoutleeuw)
De ankerplaats “valleien van de Grote en Kleine Gete” strekt zich uit van Tienen tot iets ten zuiden van Halen en Herk-de-Stad. Bij Budingen stromen de Grote en Kleine Gete samen in de Gete. De ankerplaats strekt zich over bijna 20km van deze vallei uit. De vallei kenmerkt zich door een gaaf beemdenlandschap. Het is een gecompartimenteerd landschap bestaande uit drassige graslanden met perceelsrandbegroeiingen van opgaande bomenrijen en populierenaanplantingen. Aan de rand van de vallei liggen diverse nederzettingen met hoge historische en bouwkundige waarde: Helen, Bos, Budingen, Zoutleeuw en Dormaal. Behalve deze nederzettingen zijn er ook talloze mottes en grote hoeves aan de valleirand van waaruit de vallei ontgonnen werd. In deze streek worden deze veelal “–winning” genoemd, bijvoorbeeld Grazenwinning, Vlierbeekswinning, Boswinning etc.


Andere relaties

Heeft als overgangszone

Burcht van Rummen: overgangszone

Kasteellaan zonder nummer (Geetbets)