Het Broekxhof getuigt door zijn geïsoleerde ligging aan de rand van het gehucht Erpekom, ten noordwesten van de Gielisbeek, van de verspreide agrarische bebouwing in de Limburgse Kempen. Als geboortehuis van de sociale voorman Pieter Jan Broekx bezit de hoeve een socio-culturele dimensie. Fruitbomen vervolledigen dit geheel.

in casu architectuurhistorische waarde: Traditionele elementen zijn de verankerde, met rechte muizentand afgelijnde baksteenbouw, de 'klassieke' ordonnantie, de zadeldaken, die van typische aandaken, vlechtingen, schouder- en topstukken, alsook van uilengaten zijn voorzien.

De thans semi-gesloten hoeve, die voor het eerst in 1492 wordt vermeld, is een relatief gaaf bewaard voorbeeld van een Kempische hoeve, in kern teruggaand tot de tweede helft van de 18de eeuw. Op de Ferrariskaart (1771-1777) komt het complex voor als bestaande uit twee losstaande langgestrekte noordwest-zuidwest georiënteerde elementen. In de Atlas van de Buurtwegen (1845) wordt een zelfde configuratie aangeduid, waarbij het meest noordelijke element achteraan rechts van een uitbouw is voorzien. Aldaar heet de hoeve Maison Isolée Broeks. Het zogenaamde 'Broekxhof' wordt genoemd naar de toenmalige en tevens huidige eigenaars en is de geboorteplaats van Moneigneur Pieter Jan Broekx (1881-1968), hetgeen het complex een extra historische dimensie geeft.