in casu architectuurhistorische waarde:
Rafaël Verwilghen zou naast zijn rol als (mede)uitgever van architectuurtijdschriften, als mede-oprichter van de Société des Urbanistes Belges en als ingenieur, een belangrijke rol spelen als stedenbouwkundige bij de wederopbouw van het door twee opeenvolgende Wereldoorlogen verwoeste België, in het bijzonder in de frontstreek waar meerdere tuin-wijken naar ontwerp van gelijkgestemde architecten tot stand kwamen overeenkomstig zijn modernistische inzichten.

Door hun materiaalgebruik (leisteen, graniet, kalkzandsteen), stijl (art nouveau, art deco, modernistisch) en kwaliteit van uitvoering (verbindingen, typografie), onderscheiden deze graftekens zich van de doorsnee productie na de Tweede Wereldoorlog en zijn ze representatief voor de personages waarvan ze de laatste rustplaats markeren.