De vakwerkhoeve wordt voor de eerste maal kadastraal geregistreerd in 1915 en is een laat exemplaar van vakwerkbouw, waarvan in Limburg voorbeelden aangetroffen worden tot circa 1930.

in casu architectuurhistorische waarde: Het betreft een vakwerkhoeve met een intact bewaarde woonhuis-schuur/stal ordonnantie. Het gebouw is opgetrokken in stijl- en regelwerk met witgekalkte lemen vullingen op een lage, gecementeerde bakstenen stoel. De hoeve omvat vijf traveeën onder een zadeldak met mechanische pannen. Ankerbalkgebint met zes gebintstijlen, twee gebintstijlschoren en vier tussenstijlen. Het kapgebint is een ankerbalkstand juk met gebogen jukschoren en blokkelen. De traditionele indeling van het woonhuis als bestaande uit twee vertrekken gescheiden door een centrale, dubbele schouw is bewaard.

De vakwerkhoeve getuigt van de traditionele agrarische activiteiten in het overgangsgebied tussen Kempen en Vochtig Haspengouw en vormt een uitdrukking van de eigenheid van de streek.