Het hoevecomplex wordt voor de eerste maal kadastraal geregistreerd in 1930 en is een laat exemplaar van vakwerkbouw, waarvan in Limburg voorbeelden aangetroffen worden tot circa 1930. De perceelgrenzen zijn tot op heden ongewijzigd.

in casu architectuurhistorische waarde: Het betreft een hoevecomplex met losse bestanddelen, met een intact bewaarde woonhuis-schuur ordonnantie. Het woonhuis is opgetrokken in stijl- en regelwerk met witgekalkte lemen vullingen op een lage bakstenen stoel. Ankerbalkgebint met zes gebintstijlen, vier tussenstijlen en twee wandplaatschoren. Het kapgebint is een ankerbalkstandjuk met nokstijl. De traditionele indeling van het woonhuis is bewaard. De varkensstal bestaat uit stijl- en regelwerk met bakstenen vullingen op een lage, gecementeerde plint. Het dienstgebouw is een constructie in baksteenmetselwerk.

Het complex getuigt van de traditionele agrarische activiteiten in het overgangsgebied tussen Kempen en Vochtig Haspengouw en vormt een uitdrukking van de eigenheid van de streek.