Met haar karakteristiek voorkomen en inplanting ten westen van de kerk vormt de "1847" gedateerde voorname dorpswoning van Petrus Vander Zijpen en zijn echtgenote Maria Elisabeth Van Den Moortel een beeldbepalend element in het dorpscentrum van Wemmel. Opgetrokken als een enkelhuis van vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak, voorzien van een verzorgde, bepleisterde lijstgevel met een deur in hardstenen plattebandomlijsting, vensters met fraaie luiken, een aflijnende houten kroonlijst op klossen en groen en wit geschilderd houtwerk betreft de woning een representatief en voor Wemmel uniek voorbeeld van een vrijwel gaaf bewaarde 19de-eeuwse dorpswoning. De authenticiteits-en ensemblewaarde worden versterkt door de bewaarde dragende constructie van moer-en kinderbalken (sommigen ingekast), de dakconstructie, de grotendeels behouden planindeling, de veelvuldige originele interieurelementen alsook door de ommuurde tuin.