De Ezeldijkmolen, een kruisvormig complex in zogenaamde bak- en zandsteenstijl, werd in 1550 in opdracht van de prinsen van Oranje onder leiding van bouwmeester Jan Van der Vliet opgetrokken op de fundamenten van de 13de-eeuwse Aleidis- en Coenenmolens, in 1553 in gebruik genomen en niet lang daarna verpacht aan de huidevetters tot het einde van de 18de eeuw.
Als graan-, mout- en schorsmolen niet alleen relict van het pre-industriële tijdperk, maar tevens getuige van de mechanisatie in laatste kwart van de 19de eeuw door aandrijving op stoom en de plaatsing van een gietijzeren molenmechanisme in 1875. Deze industrialisatie had een ongekende bloei van het molenbedrijf tot gevolg, gepaard met de uitbreiding van de gebouwen aan de Ezeldijkgang.