Station Tienen: stationsgebouw

Beschermd monument van 19-06-2013 tot heden

Locatie

Provincie Vlaams-Brabant
Gemeente Tienen
Deelgemeente Tienen
Straat Stationsplein
Locatie Stationsplein zonder nummer (Tienen)

Administratieve gegevens

Andere nummers
  • 4.01/24107/177.1
  • OB001927

Is de (gedeeltelijke) bescherming van

Station Tienen

Stationsplein zonder nummer, Vierde Lansierslaan 82, Tienen (Vlaams-Brabant)

Het station of ontvangstgebouw van circa 1840 is opgevat als een symmetrisch-hiërarchisch gestructureerd langgerekt en wit bepleisterd neoclassicistisch volume, het volledig vrijstaande, rechthoekige dienstgebouw is van circa 1891.

Beschrijving

Deze bescherming betreft het stationsgebouw van Tienen (enkel het gebouw zelf).

Waarden

Het spoorwegstation is beschermd als monument omwille van het algemeen belang gevormd door:

historische waarde

Rond 1840 opgetrokken op de oostelijke lijn Brussel-Luik, waarvan het baanvak Leuven-Tienen in 1837 was ingehuldigd, vormt het spoorwegstation van Tienen als oudst bewaarde ontvangstgebouw een enige getuige uit de beginperiode van de Belgische Staatsspoorwegen die ingevolge de wet van 1834 in korte tijdsspanne een gans spoorwegnetwerk zou uitbouwen, waardoor België als eerste op het Europese continent over een publiek spoorwegnet kon beschikken dat de grote centra onderling en met hun buitenlandse handelspartners in verbinding stelde. Voor Tienen zelf zou de spoorverbinding een cruciale rol spelen bij de verdere ontwikkeling van de ontluikende industrie en niet in het minst voor de lokale suikerraffinaderij, waarvan de eerste vestiging van 1837 dateert. Ten slotte vormde het station met de aanleg van een stationsplein en een rechtlijnige verbindingsas met het stadscentrum, waarvan het station als visueel sluitstuk fungeerde, de aanzet van een eerste stedenbouwkundige ingreep die de oude wijk Avendoren aan de westrand van de stad drastisch van uitzicht zou veranderen.

industrieel-archeologische waarde

Rond 1840 gebouwd, hoogst waarschijnlijk naar ontwerp van een ingenieur van Bruggen en Wegen, vormt het middelgrote spoorwegstation van Tienen, sinds het verdwijnen van de eerste stations van Mechelen (1837) en Leuven (1840), de laatste materiële getuige van het oudste stationstype van de Belgische Staatsspoorwegen, in casu een sober neoclassicistisch, hiërarchisch-symmetrisch opgevat en door een arcadestructuur van rondboogopeningen sterk horizontaal gemarkeerd bepleisterd volume, bestaande uit een risalietvormend middenpaviljoen met bekronend driehoekig fronton en lantaarnvormig torenuurwerk, aan weerszijden geflankeerd door lagere zijvleugels. Opmerkelijk is bovendien de bewaarde dienstwoning van de stationschef op de verdieping alsook het tot schuilkelder verbouwde, boogvormig gefundeerde kelderniveau.

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.