Gesloten hoeve met vermoedelijk 17de-eeuwse kern, en aanpassingen uit de tweede helft van de 18de en de 19de eeuw. De huidige vorm van de hoeve is sinds de eerste kadastrale registratie (1840-1845) ongewijzigd gebleven. Telgen van de familie Fransens houden het goed al minstens sinds die registratie in bezit.

in casu architectuurhistorische waarde: Complex van bakstenen gebouwen onder zadeldaken (Vlaamse pannen), rondom een rechthoekig gekasseid erf met mestvaalt. Straatvleugel met centrale poort, een kleiner stalgedeelte links en een woonhuis rechts. Een achterwaartse linkervleugel omvat de dwarsschuur met knechtenkwartier, de achtervleugel herbergt de grote stal.
Het poortgebouw, twee bouwlagen onder zadeldak, geflankeerd door zij gevels met aandaken, heeft een 19de-eeuwse ordonnantie, maar behield aan erfzijde nog interessante vakwerkelementen, weliswaar onder versteende vorm, een houten kozijn en bolkozijn, evenals een sterk overkragende, geschoorde dakrand.
Het woonhuis is een dubbelhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder een steil zadeldak met aandak. Aan straatzijde bleven laat 18de-eeuwse muuropeningen bewaard, getoogd, in een kalkstenen omlijsting met sponningbeloop en afgedekte sluitsteen. Het deurschrijnwerk lijkt oorspronkelijk. De erfgevel werd aangepast in de 19de eeuw, de eerste verdieping is een toevoeging.
De dienstgebouwen zijn grotendeels 19de-eeuws, aan de buitenzijde blind, aan erfzijde voorzien van rechthoekige, in vlakke kalkstenen lijsten gevatte muuropeningen en uitzonderlijk een deur of venster in houten omlijsting.