Gesloten hoeve uit de laat-17de-vroeg-18de-eeuw; opgetekend in de Buurtwegenatlas (1840-45), als semi-gesloten hoeve. Na een lange voorgeschiedenis als landbouwbedrijf, uitgebaat door de families Leus en Fransens, fungeert het gebouw tegenwoordig als privé-woning.

in casu architectuurhistorische waarde: Complex van bakstenen gebouwen onder pannen zadeldaken, gegroepeerd rond een rechthoekig gekasseid erf met mestvaalt. Poort en stal in straatvleugel, woonhuis in rechtervleugel, dwarsschuur in achtervleugel, verdere stallingen in linkervleugel. Blijkens een verdwenen datering op het poorthuis werd het complex omstreeks 1883 verbouwd.
Concentratie van oude bouwsporen in het woonhuis: silexplint, rondboogdeur in een vlakke kalkstenen omlijsting, bolkozijnen in een omlijsting met sponningbeloop, zoldervensters met negblokken, smeedijzeren krulankers en jaartalankers met datering 1717. De straatvleugel draagt de datering 1719 en kan met de gedateerde bouw of verbouwing van het woonhuis worden geassocieerd. Beide stalvleugels dragen de sporen van vroeg-19de-eeuwse verbouwingen onder de vorm van rechthoekige muuropeningen in een vlakke kalkstenen omlijsting. De dwarsschuur met kleine aanbouw, die omstreeks 1831 werd aangepast, omvat breukstenen elementen en bakstenen verbouwingssporen; erfzijde met overhangende, geschoorde dakrand, indrukwekkende puntgevelpartijen en een imposant dak, met structurele combinatie van breed- en diephuis. Intern bleef een indrukwekkende, omstreeks 1768 opgetrokken of verbouwde gebintconstructie bewaard.