Werk van de 18de-eeuwse Luikse school is van uitzonderlijk hoge artistieke waarde. Maar ook de evolutie die dit instrument meemaakte, namelijk een uitbreiding door Th. Smet in 1848, is niet zonder belang: het resulteerde niet in een hybridisch geheel maar in een nieuwe toestand die het orgel een meerwaarde gaf. Op muzikaal gebied moet dit een appreciabel instrument zijn met specifieke mogelijkheden.