De vakwerkhoeve wordt voor de eerste maal kadastraal geregistreerd in 1852 ten oosten van een reeds bestaand langwerpig volume dat vandaag verdwenen is.

in casu architectuurhistorische waarde: Het betreft een zeer goed bewaarde vakwerkhoeve onder zadeldak (Vlaamse pannen) met witgekalkte lemen vullingen op een gepikte plint. Andere traditionele - te behouden - elementen zijn onder meer de authentieke indeling van de hoeve met als vermeldenswaardige elementen: de centrale haard, de troggewelven in de woonkamer, de bolkozijnen in de voor- en achtergevel, alsook de bewaarde waterput links van de hoeve.