in casu architectuurhistorische waarde:
De hoeve is ingeplant in het oude gehucht Veurs en dateert in kern waarschijnlijk uit de 18de eeuw. Het complex getuigt van een levendige bouwevolutie. De linker- en achtervleugel, met stallingen en woonhuis in een L-vormige constellatie, hebben een kern in vakwerk (intern en extern), dat in een vroeg stadium schijnt te zijn verbouwd en uitgebreid in breuksteen; het breukstenen parament omvat nog een aantal oorspronkelijke houten kozijnen. Rechts naast de linkervleugel is een open doorrit te situeren, dat aan de overzijde is af geboord met een vrijstaand dienstgebouwtje dat dezelfde karakteristieken vertoont als de breukstenen partijen van het hoofdgebouwen alzo met dezelfde verbouwingsfase kan worden geassocieerd. In de late 19de eeuw werd het complex onder meer aan erfzijde aangepast in baksteen met getoogde muuropeningen. In dezelfde sfeer werd aan het bestaande complex een vrijstaande, bakstenen stalvleugel toegevoegd.

Het hoevecomplex omvat nog een functioneel onderverdeeld erf met een moestuin aan de straatzijde en staat in functionele open verbinding met het omringende weiland. Tegen de zijgevel (zijde moestuin) van het vrijstaande breukstenen dienstgebouwtje is een kruisbeeld aangebracht. Het geheel heeft uitgesproken pittoreske karakteristieken en is representatief voor de rurale traditie.