Onze-Lieve-Vrouwkapel en winterlinde

Beschermd monument van 12-07-2010 tot heden

Locatie

Provincie Vlaams-Brabant
Gemeente Bever
Deelgemeente Bever
Straat Kamstraat
Locatie Kamstraat (Bever)

Administratieve gegevens

Andere nummers
  • 4.01/23009/106.1
  • OB001886

Is de (gedeeltelijke) bescherming van

Onze-Lieve-Vrouwekapel en linde

Kamstraat zonder nummer, Bever (Vlaams-Brabant)

Witgekalkte bakstenen kapel gelegen in de schaduw van een eeuwenoude lindeboom bij een driesprong van wegen, opgericht in 1725.

Is de omvattende bescherming van

Gekandelaarde winterlinde bij Onze-Lieve-Vrouwkapel

Kamstraat zn (Bever)

Op een kruispunt van wegen staat de Onze-Lieve-Vrouwkapel die dateert uit 1725. Achter de kapel werd een winterlinde aangeplant. De Winterlinde (Tilia cordata) heeft een mooie representatieve vorm. Gezien de geschatte leeftijd is de kans zeer groot dat het autochtoon genetisch materiaal betreft van winterlinde. In de regio komen meerdere kruisbeelden en kapellen voor die getuigen van een diepgewortelde volksdevotie en een lange bedevaarttraditie.

Beschrijving

De zeer oude winterlinde (Tilia cordata) op een kruispunt van wegen en de naastliggende Onze-Lieve-Vrouwkapel te Bever, zijn beschermd als monument.

Waarden

De winterlinde (Tilia cordata) en de bijhorende Onze-Lieve-Vrouwekapel, met inbegrip van een cirkelvormige zone met een straal van 25,5 meter rond de boom, zijn beschermd als monument omwille van het algemene belang gevormd door de:

artistieke waarde

De Winterlinde vormt een belangrijk beeldbepalend object in de ruime omgeving dat mede ondersteund wordt door zijn mooie representatieve vorm.

wetenschappelijke waarde

Gezien de geschatte leeftijd (van de Winterlinde) is de kans zeer groot dat het autochtoon genetisch materiaal van winterlinde betreft.

sociaal-culturele waarde, historische waarde, volkskundige waarde

De winterlinde werd aangeplant op de kruising van drie straten. Hij vormt een historische eenheid met een religieus bouwkundig element, de Onze-Lieve-Vrouwekapel.
De kapel werd opgetrokken in 1724 ter vervanging van de in 1667 vernielde koorkapel van de Sint-Martinuskerk die tevens als grafkapel fungeerde. Deze kleine gehuchtkapel vormt een expliciete verwijzing naar de adellijke familie de Massiet, van 1620 tot 1734 de lokale dorpsheren.
Het is een kleine octogonale, door muurpilastertjes gelede bakstenen kapel met piramidedak. Wellicht in de eerste helft van de 19de eeuw uitgebreid met een rechthoekige voorbouw vormt deze kleine kapel omwille van haar minder gebruikelijke bouwvorm een opmerkelijke illustratie van een vroegclassicistische gehuchtkapel.

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.