Hoeve Goed ter Looveren met walgrachten en dreven

Beschermd monument van 27-05-2005 tot heden

Locatie

Provincie Oost-Vlaanderen
Gemeente Zelzate, Assenede
Deelgemeente Zelzate, Assenede
Straat Ter looverendreef, Kasteelstraat
Locatie Kasteelstraat (Assenede), Ter looverendreef 10, Ter looverendreef 12 (Zelzate)

Administratieve gegevens

Andere nummers
  • 4.01/43018/110.1
  • OO003180

Is de (gedeeltelijke) bescherming van

Hoeve Goed ter Looveren

Ter looverendreef 10-12, Zelzate (Oost-Vlaanderen)

Het 'Goed ter Looveren' ontstond als grafelijk ontginningscentrum tijdens de 13de eeuw en groeide in de 16de eeuw uit tot de heerlijkheid 'ter Loven'.

Is de omvattende bescherming van

Dreef met opgaande eiken Goed Ter Looveren

Ter looverendreef zonder nummer (Zelzate)

Een eikendreef, die de historische verbinding maakt langs het ‘Goed ter Loveren’ tussen Stoepe te Ertvelde en Zelzate, is aan de noordzijde voorzien van een enkele en aan de zuidzijde van een dubbele bomendreef. De dreefbomen zijn gesleund en vertonen een ruime takvrije stam. Ter hoogte van de toegangsdreef naar het Goed ter Looveren is de eikendreef over een lengte gekapt voor de aanleg van een gasvervoerleiding (S49). Verder is de dreef hier en daar vervaagd en als houtkant met hakhout en struiken aanwezig en lokaal zelfs op bepaalde plaatsen verdwenen.

Toegangsdreef Goed Ter Looveren

Ter looverendreef zonder nummer (Zelzate)

De toegangsdreef tot het Goed ter Looveren bestaat uit twee rijen van opgaande Canadapopulieren aan beide zijden van een met steenslag verharde weg.

Beschrijving

De hoeve Goed ter Looveren is met inbegrip van de walgrachten en dreven beschermd als monument.

Waarden

Voormalig Goed Ter Looveren is met inbegrip van walgrachten en dreven in de onmiddellijke omgeving beschermd als monument omwille van het algemeen belang gevormd door de:

historische waarde

in casu architectuurhistorische waarde:
Het voormalig Goed ter Looveren is een belangrijke materiële getuige van de ontginningsgeschiedenis en het feodaal verleden van Zelzate, toen nog deel uitmakend van het Ambacht Assenede, één der Vier Ambachten. Ontstaan als grafelijk ontginningscentrum in de 13de eeuw werd het goed in de 16de eeuw de heerlijkheid ter Loven.
Het geïsoleerd Goed ter Looveren is opvallend ingeplant in een cultuurhistorisch belangrijk landschap met beeldbepalende populieren- en eikendreven en deels bewaarde en nog goed herkenbare walgrachten.
Het huidige hoevecomplex is architectuurhistorisch een interessant en representatief voorbeeld van rurale architectuur, en een uitzonderlijk goed bewaard voorbeeld in het bouwkundig patrimonium van Zelzate. De twee hoeven zijn van het traditioneel open type met vrijstaande gewitte boerenhuizen met pannen zadeldaken en losstaande bedrijfsgebouwen en worden nog grotendeels omgeven door grachten.
Het nog bestaand poortgebouw van 1636 aan de vroegere walgracht, versierd met, wapenschild en devies vermoedelijk van de toenmalige eigenaars, de familie Van Oyenbrugghe de Duras, en voorzien van een zandstenen poortomlijsting, accentueert het historisch belang van de hoeve en zijn eigenaars, en is nog belangrijk als een zeldzaam wordend voorbeeld van oude poortgebouwen bij hoeven. De aangebouwde gewitte stalletjes vormen een geheel met het poortgebouw.
De hoeve van het Goed ter Looveren behoudt nog deels een 17de-eeuws voorkomen in de gewitte bakstenen voorgevel met voor de traditionele architectuur karakteristieke zandstenen kruiskozijnen en in het bewaard interieur, met onder andere twee met elkaar verbonden kamers, beide voorzien van brede schouwen met schouwmantel; één merkwaardige schouwmantel wordt gedragen door marmeren getorste halfzuilen met Ionisch kapiteel en is op de achterwand van de stookplaats verrijkt met een tegelbekleding met een ruitvormig patroon. Bijzonder is ook de geschilderde balklaag met zware moerbalken met sleutelstukken en de sjablonenbeschildering op de muren van de belangrijkste kamer.
De hoeve nummer 12 is illustratief voor een kleine 19de-eeuwse hoeve met een typerend boerenhuis en dwars schuur opgetrokken in 1842, zoals aangegeven op een gevelsteentje in de typische gewitte voorgevel van het boerenhuis. De karakteristieke bedrijfsgebouwen, meer bepaald de dwarsschuren en stallen, vormen kenmerkende en inherente onderdelen van het landbouwbedrijf; bij nummer 10 zijn zij door middel van baksteenkoppen gedateerd van 1801 en 1923.

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.