Parochiekerk Sint-Egidius

Beschermd monument van 04-12-2003 tot heden

Locatie

Provincie Oost-Vlaanderen
Gemeente Dendermonde
Deelgemeente Sint-Gillis-bij-Dendermonde
Straat Frans Van Schoorstraat
Locatie Frans Van Schoorstraat zonder nummer (Dendermonde)

Administratieve gegevens

Andere nummers
  • 4.01/42006/285.1
  • OO002857

Is de (gedeeltelijke) bescherming van

Parochiekerk Sint-Egidius

Frans Van Schoorstraat 2, Dendermonde (Oost-Vlaanderen)

De neogotische parochiekerk bevindt zich midden op het vroeger zogenaamde "Kerkplein" of "Groote Plaats" van Sint-Gillis-bij-Dendermonde, in de as van de Burgemeester Potiaulaan en op het kruispunt met de Sint-Gillislaan en Heirbaan.

Beknopte karakterisering

Beschrijving

De bescherming omvat de neogotische parochiekerk Sint-Egidius.

Waarden

De voorgelegde lijst van de beschermenswaardig geachte objecten omvat een diversiteit aan religieus bouwkundig erfgoed, dat zich op het grondgebied van Dendermonde en haar deelgemeenten bevindt en na inventarisatie van het bouwkundig erfgoed van Dendermonde werd geselecteerd. Het gaat om 18de-, 19de- en 20ste-eeuwse gaaf bewaarde kapellen, kerken en een memoriekruis die representatief zijn voor het rijke religieuze verleden in de regio. Deze objecten vertonen voldoende intrinsieke kwaliteiten qua historische of cultuurhistorische betekenis of architecturale vormgeving en qua authenticiteit, representativiteit, zeldzaamheid of gaafheid om het algemeen belang van het behoud te verantwoorden.

Sint-Egidiuskerk is beschermd als monument omwille van het algemeen belang gevormd door de:

artistieke waarde, historische waarde

in casu architectuurhistorische waarde: De neogotische Sint-Egidiuskerk, gebouwd tussen 1903-1907 naar ontwerp van architect Henri Vaerwyck en na de Eerste Wereldoorlog gerestaureerd door diens zoon Valentin Vaerwyck, is een representatief en gaaf voorbeeld van een stijlzuiver product van de door het Gentse Sint-Lucasinstituut gepropageerde neogotische stijl. De noodzakelijke restauratiewerken na de Eerste Wereldoorlog onder leiding van architect Valentin Vaerwyck hebben daar geen afbreuk aangedaan. Enkele kleinere aanpassingen niet te na gesproken bleef het origineel concept en de vormgeving behouden. Ook de éénvormige interieuraankleding qua materiaalgebruik en meubilair in neogotische stijl werd door de noodzakelijke restauratiewerken in de jaren 1920 niet aangetast en vormt zelfs een harmonieus geheel met de art decogetinte inbreng.
Het meubilair, ontworpen voor deze kerk en nog steeds in situ, werd vervaardigd door gerenommeerde kunstenaars, die hun opleiding genoten hadden aan het Sint-Lucasinstituut of tot diens ateliers behoorden, en getuigt van een zeer hoog artistiek niveau. Het meubilair, vervaardigd tussen 1907-1926, komt uit de ateliers van o.a. Alois De Beule, Léon Bressers, Matthias Zens, Remi Rooms, Felix Stockman, Maurits Geeraert, Oscar Sinia, Leopold Blanchaert, Sinaeve-Dhont, Spreters en andere en omvat beeldhouw- en schrijnwerk, altaren, glasramen, biechtstoelen, een preekstoel, communiebank, orgel e.d.
Na de voltooiing van de kerk werd circa 1908-1909 in de nabijheid door dezelfde architect een pastorie in neotraditionele stijl opgericht, waardoor de eenheid pastorie - kerk werd gerealiseerd. Daarenboven zijn zowel kerk als pastorie beeldbepalend en essentieel voor het dorpsplein.

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.