Beschermd stads- of dorpsgezicht, intrinsiek

Omgeving van de hoeven Hinnemeure en Celongaet

Beschermd stads- of dorpsgezicht, intrinsiek van 13-09-1996 tot heden
ID: 82   URI: https://id.erfgoed.net/aanduidingsobjecten/82

Besluiten

Hoeve Hinnemeure en hoeve Celongaet met omgeving
definitieve beschermingsbesluiten: 13-09-1996  ID: 3097

Beschrijving

De omgeving van de hoeven Hinnemeure en Celongaet met achterliggend broekgebied te Neerijse, is beschermd als stadsgezicht. De als monument beschermde hoeven zijn niet opgenomen in het beschermde stadsgezicht.


Waarden

De omgeving van de hoeven 'Hinnemeure' en 'Celongaet' met inbegrip van het achterliggende broekgebied is beschermd als stadsgezicht omwille van het algemeen belang gevormd door de:

historische waarde

Het beemdengebied met inbegrip van het broekgebied tussen de Leibeek en de Dijle vormt het historisch kader van beide hoeven, die hun oorsprong vonden in het hertogelijk domein, waarvan tot op heden zowel op de kadasterkaart als in de veldindeling duidelijke sporen werden bewaard.

sociaal-culturele waarde

Alhoewel tijdens de laatste decennia een groot gedeelte van het beemdenlandschap met bomen werd beplant en de functionele band tussen de beide hoeven en het achterliggende broekgebied verloren ging, wordt deze band nog zeer sterk gesuggereerd door de visuele ongereptheid van het gebied. Er mag gesteld worden dat het om een uniek geheel gaat.

wetenschappelijke waarde

De afwisseling van bouw- en cultuurgrasland, natte ruigten, rietvelden, aanplantingen van Canadapopulieren en eiken, soms met essenhakhout, vormt een geheel dat een hoge natuurwaarde heeft.


Aanduiding van

Is de omvattende bescherming van

Hoeve Celongaet met bakhuis

Wolfshaegen 128 (Huldenberg)
Semi-gesloten hoeve ook genaamd Withof, uit de 17de-18de eeuw. Rechthoekige plaats omsloten door de gedeeltelijk afzonderlijk staande gebouwen en een met schilddak bekroond poorttorentje.


Hoeve Hinnemeure met restant van omwalling

Wolfshaegen 130 (Huldenberg)
Brabantse vierkantshoeve waarvan de huidige vormgeving teruggaat tot de eerste helft van de 18de eeuw. Het complex is nog gedeeltelijk omwald, en bevat verwijzingen naar een vroegere vakwerkbouw met losse bestanddelen, wat wijst op een oudere kern.