Beschermd monument

Parochiekerk Sint-Petrus en Paulus en kerkhof

Beschermd monument van 09-06-2004 tot heden

ID
8424
URI
https://id.erfgoed.net/aanduidingsobjecten/8424

Besluiten

Geografisch pakket Maldegem
definitieve beschermingsbesluiten: 09-06-2004  ID: 4272

Beschrijving

De bescherming omvat parochiekerk Sint-Petrus en Paulus met het kerkhof met hekken en kerkhofmuren. Reeds in 1936 werden de oude delen van de parochiekerk Sint-Petrus en Paulus beschermd, meer bepaald de toren, het koor en de kruisbeuk. De kerk is bovendien gelegen in de beschermde archeologische zone van het kasteel en dorpskern van Middelburg.



Waarden

Het beschermenswaardig erfgoed in Maldegem, geselecteerd op basis van de systematische overzichtsinventaris van het bouwkundig erfgoed van de gemeente, omvat een gevarieerd aanbod van representatieve en goed bewaarde voorbeelden van het cultureel-historisch patrimonium van de gemeente. De geselecteerde objecten zijn betekenisvolle getuigen van de historische en/of kunsthistorische evolutie, van wooncultuur en maatschappelijk leven in het verleden en vertonen duidelijk historische, en meer bepaald architectuurhistorische, sociaal-culturele, industrieel-archeologische of volkskundige kwaliteiten en beeldbepalende kenmerken.

De Sint-Petrus- en Sint-Pauluskerk en kerkhof met inbegrip van hek en muren is beschermd als monument omwille van het algemeen belang gevormd door de:

historische waarde

in casu architectuurhistorische waarde: De bakstenen parochiekerk is het enig bewaard gebleven gebouw in de dorpskern van het grensdorp Middelburg, de rest van de nog bestaande oude dorpsbebouwing verdween in en na de Tweede Wereldoorlog. Representatief voorbeeld van een aanvankelijk gotische dorpskerk, waarvan de reeds beschermde oudere delen, zijnde koor, transept en toren uit de 15de eeuw door de neogotische aanpassingen en de uitbreidingen van het schip door architect F. Van Wassenhove van Eeklo uit het einde van de 19de eeuw, resulteerden in een sober homogeen geheel met een zekere stijleenheid, zowel in- als uitwendig. Als uitbreiding van de reeds beschermde oude delen van de kerk is een bescherming van het volledige kerkgebouw met inbegrip van de Lourdeskapel en het ommuurd kerkhof aangewezen.
Het kerkhof is een uitzonderlijk geworden voorbeeld van een kerkhof rond de kerk. Belangrijkste elementen op het kerkhof, naast het opmerkelijk toegangshek van 1861, zijn het met ijzeren hekwerk afgesloten gedeelte ten zuidwesten van het transept, zogenaamd 'Het Hofken', met een calvariegroep in terracotta, oorspronkelijk behorend bij de in de transeptmuur ingemetselde grafsteen van kanunnik J. De Bouck van 1761, en het sterk opvallende grafmonument van politicus en kanunnik J.O. Andries voor de calvariegroep.

artistieke waarde

in casu architectuurhistorische waarde: De bakstenen parochiekerk is het enig bewaard gebleven gebouw in de dorpskern van het grensdorp Middelburg, de rest van de nog bestaande oude dorpsbebouwing verdween in en na de Tweede Wereldoorlog. Representatief voorbeeld van een aanvankelijk gotische dorpskerk, waarvan de reeds beschermde oudere delen, zijnde koor, transept en toren uit de 15de eeuw door de neogotische aanpassingen en de uitbreidingen van het schip door architect F. Van Wassenhove van Eeklo uit het einde van de 19de eeuw, resulteerden in een sober homogeen geheel met een zekere stijleenheid, zowel in- als uitwendig. Als uitbreiding van de reeds beschermde oude delen van de kerk is een bescherming van het volledige kerkgebouw met inbegrip van de Lourdeskapel en het ommuurd kerkhof aangewezen.
Het kerkhof is een uitzonderlijk geworden voorbeeld van een kerkhof rond de kerk. Belangrijkste elementen op het kerkhof, naast het opmerkelijk toegangshek van 1861, zijn het met ijzeren hekwerk afgesloten gedeelte ten zuidwesten van het transept, zogenaamd 'Het Hofken', met een calvariegroep in terracotta, oorspronkelijk behorend bij de in de transeptmuur ingemetselde grafsteen van kanunnik J. De Bouck van 1761, en het sterk opvallende grafmonument van politicus en kanunnik J.O. Andries voor de calvariegroep.

sociaal-culturele waarde

in casu architectuurhistorische waarde: De bakstenen parochiekerk is het enig bewaard gebleven gebouw in de dorpskern van het grensdorp Middelburg, de rest van de nog bestaande oude dorpsbebouwing verdween in en na de Tweede Wereldoorlog. Representatief voorbeeld van een aanvankelijk gotische dorpskerk, waarvan de reeds beschermde oudere delen, zijnde koor, transept en toren uit de 15de eeuw door de neogotische aanpassingen en de uitbreidingen van het schip door architect F. Van Wassenhove van Eeklo uit het einde van de 19de eeuw, resulteerden in een sober homogeen geheel met een zekere stijleenheid, zowel in- als uitwendig. Als uitbreiding van de reeds beschermde oude delen van de kerk is een bescherming van het volledige kerkgebouw met inbegrip van de Lourdeskapel en het ommuurd kerkhof aangewezen.
Het kerkhof is een uitzonderlijk geworden voorbeeld van een kerkhof rond de kerk. Belangrijkste elementen op het kerkhof, naast het opmerkelijk toegangshek van 1861, zijn het met ijzeren hekwerk afgesloten gedeelte ten zuidwesten van het transept, zogenaamd 'Het Hofken', met een calvariegroep in terracotta, oorspronkelijk behorend bij de in de transeptmuur ingemetselde grafsteen van kanunnik J. De Bouck van 1761, en het sterk opvallende grafmonument van politicus en kanunnik J.O. Andries voor de calvariegroep.


Aanduiding van

Is de omvattende bescherming van

Kerkhof van Middelburg

Middelburgse Kerkstraat zonder nummer (Maldegem)
De kerk is nog omgeven door een grotendeels ommuurd kerkhof, afgesloten door een fraai toegangshek van 1861. Opvallend op het kerkhof is het zogenaamd Hofken, de begraafplaats van de priesters voorzien van een calvarie.


Parochiekerk Sint-Petrus en Paulus

Middelburgse Kerkstraat zonder nummer (Maldegem)
Het kerkje van het basilicale type is opgetrokken in gotische en neogotische stijl. Koor, transept en toren van de huidige kerk dateren in kern nog uit de 15de eeuw met latere herstellingen; het schip uit het einde van de 19de eeuw en de neogotische aanpassingen van de oudere delen resulteerden in een homogeen geheel. De nieuwe westgevel uit eind 19de eeuw werd uitgevoerd in een sobere neogotische stijl.