Gemeentehuis Kruibeke

Beschermd monument van 11-06-2010 tot heden

Locatie

Provincie Oost-Vlaanderen
Gemeente Kruibeke
Deelgemeente Kruibeke
Straat O.L.Vrouwplein
Locatie O.L.Vrouwplein 19 (Kruibeke)

Administratieve gegevens

Andere nummers
  • 4.01/46013/120.1
  • OO003429

Is de (gedeeltelijke) bescherming van

Gemeentehuis Kruibeke

O.L.Vrouwplein 19, Kruibeke (Oost-Vlaanderen)

Het neogotische gemeentehuis werd gebouwd op de plaats van een vroegere herberg "den Gauden Leeuw" of "De Sonne", vermeld in 1725 en waarvan twee plaatsen gebruikt werden als schepenhuis. Kruibeke was lange tijd een gehucht van de gemeente Bazel.

Beknopte karakterisering

Beschrijving

Het gemeentehuis van Kruibeke is beschermd als monument.

Waarden

Het gemeentehuis van Kruibeke is beschermd als monument omwille van het algemeen belang gevormd door de:

historische waarde

Conceptueel als gemeentehuis opgetrokken in 1870 door architect William Curtis Brangwyn; wat wordt bevestigd door het opschrift in de zware kraagsteen onder de erker, versierd met het wapenschild van de gemeente Kruibeke, namelijk een Eenhoorn, met op de banderol de tekst “Gemeentehuis/1870”.

historische waarde

in casu architectuurhistorische waarde: : Het neogotische gemeentehuis van Kruibeke, gebouwd in 1870, betreft een bakstenen lijstconstructie van 6 traveeën en twee bouwlagen onder een steil zadeldak. Het geheel vertoont een plastische architectuur door de verwerking van zandsteen voor speklagen, vensterkruisen en afdekking, die gelijkwaardig wordt aangewend zowel in voorgevel, de zijgevel en het vrije gedeelte van de achtergevel. De voorgevel wordt sterk geaccentueerd in de rechtertravee door de gekoppelde spitsbogige deuren en een uitgewerkte vooruitspringende driezijdige erker met vrijstaand hoog leien dak.
Het gemeentehuis is het enig bewaard gebleven publiek gebouw in België dat integraal door de ingeweken Engelse architect William Curtis Brangwyn (1839-1907) werd ontworpen in neogotische stijl, en daardoor een belangrijk getuigenis vormt van de invloed van de Engelse Hoog-Victoriaanse stijl. Brangwyn was leerling van George Edmund Street, de 'vaandeldrager' van de Hervormde Hoog-Victoriaanse Stijl. Het gebouw kan beschouwd worden als een karakteristiek voorbeeld van de vrij geïnterpreteerde neogotiek of de zogenaamde 'Reformed Gothic' uit de tweede helft van de 19de eeuw.
De kunsthistorische betekenis overstijgt het lokale niveau van dorpsarchitectuur. Daarnaast heeft dit gebouw een belangrijke architectuurhistorische waarde als etappe in het zoeken naar een streekgebonden neogotische architectuur voor burgerlijke openbare gebouwen.

artistieke waarde

Het gemeentehuis is een gaaf bewaard voorbeeld van neogotische architectuur van hoge kwaliteit, zowel wat exterieur als interieur betreft. Aan de krachtige volumewerking beantwoordt een afgewogen gevelcompositie. De detaillering is discreet doch geraffineerd en blijft beperkt tot de vlakke banden, profileringen, enig maaswerk, en het heraldische paneel van de erker als enig sculpturaal element.
Het interieur bevat nog vele oorspronkelijke elementen in een sobere, maar verzorgde neogotische stijl, voornamelijk een monumentale trap, balken met geprofileerde balkzolen, parketvloeren, geprofileerde vensteromlijstingen, gekanteelde deuromlijstingen en ander schrijnwerk.
De raadzaal op de eerste verdieping vormt een interieurensemble met een monumentale neogotische schoorsteen, versierd met driepas motieven in de schoorsteenmantel en voorzien van een troggewelf. De balkenzoldering rust op ornamentele V-consoles.
Het vroegere burgemeesterskabinet op de eerste verdieping of de zogenaamde ‘Rubenskamer’ kreeg in 1938 een volledig nieuwe herinrichting in overwegend rijke neorenaissance en barokke bekleding, dat was aangekocht van een huis in de Kolvenierstraat te Antwerpen en dat verkeerdelijk bekend stond als het vaderhuis van Rubens. De aankleding bestaat uit een neogotische zoldering, uitgewerkt in vierpas caissons, eikenhouten wandbeschotten, deur met omlijsting, een schouwvoet met arduinen neorenaissance zuilen en haard. De wandtapijten stellen scènes voor uit de Aqhilleslegende naar kopie van schilderijen van P.P. Rubens.

sociaal-culturele waarde

Het gemeentehuis neemt een belangrijke plaats in binnen de ontwikkeling van de 19de-eeuwse gemeentehuisarchitectuur in Vlaanderen. Beeldbepalende en prominente ligging van het openbare gebouw op een sterk verstedelijkte dorpsplein tegenover de sterke aanwezigheid van de monumentale parochiekerk.
Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.