Tonen in Google Earth

De Inventaris van het Onroerend Erfgoed

Lacoste, Henri

Details

Beschrijving

Van huis uit vertrouwd met het ambacht van kunstsmid - de firma Lacoste stond voor "dinanderie" en "serrurie d'art" - behaalt Lacoste na een baccalaureaat filosofie in Rijsel (1902) en architectuuropleidingen aan de Brusselse Academie (1904-1908) en aan de Ecole Nationale des Beaux Arts te Parijs (1909-1913) in 1913 het Franse regeringsdiploma van architect.

Gepassioneerd door de traditionele architectuur van Klein-Azië en het Oost-Romeinse Rijk neemt hij datzelfde jaar deel aan archeologische opgravingen in Delphi. Diverse campagnes zouden volgen waaronder Delphi (1921), Apamea in Syrië (1930 en 1953) en Bagdad (1954). Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakt Lacoste als oorlogsvrijwilliger in het leger deel uit van de bekende 'Mission Dhuique'. De ervaring opgedaan bij het schetsen en opmeten van het bedreigde patrimonium van Veurne-Ambacht werd in de praktijk omgezet bij het reconstructieproject voor het Henegouwse dorp Bléharies (1919-1926), waarvan finaal enkel de kerk, de pastorie en het gemeentehuis werden gerealiseerd.

Typerend voor dit eerste groot project was de persoonlijke interpretatie van traditionele vormen en moderne technieken - de kerk van Bléharies is één van de eerste kerken met spanten in gewapend beton - waarbij de Beaux Arts-opleiding steeds voelbaar blijft. Deze karakteristieken zullen een constante blijven in heel zijn oeuvre.

Niet verwonderlijk dus dat Lacoste door de fervente aanhangers van het modernisme denigrerend werd gerekend tot de halfslachtigen en "pasticheurs". Een appreciatie die pas recentelijk werd genuanceerd in het kader van de hernieuwde belangstelling voor het art déco in het algemeen en voor het werk van Lacoste in het bijzonder.

Met zijn grote culturele bagage en een grondige kennis van de architectuurgeschiedenis en archeologie behandelt Lacoste het verleden met respect zonder het rechtstreeks te kopiëren. Wanneer hij in een ontwerp oude vormen herneemt was dit naar eigen zeggen niet om een "stijl" te imiteren, maar omdat hij, geconfronteerd met eenzelfde situatie als zijn voorgangers, er soms toe gebracht werd dezelfde oplossing te gebruiken. Lacoste zag architectuur als een résumé van alle humane en toegepaste wetenschappen. De termen functioneel, rationeel of sociaal in verband brengen met architectuur beschouwde hij dan ook als ongepast en irrelevant.

Met deze overtuiging stond Lacoste diametraal tegenover de tabula rasa-doctrine van de volgelingen van Le Corbusier. In één van zijn cursussen vatte Lacoste zijn visie als volgt samen: Il faut respecter le passé en s'abstenant de le copier, répondre aux besoins modernes avec les ressources de la technique moderne.

Vanaf 1923 zou Lacoste een architectenpraktijk combineren met een lesopdrachten aan het Hoger Instituut voor Archeologie en Kunstgeschiedenis (1923-1946 en 1954-1956) en vanaf 1926 aan de Koninklijke Academie te Brussel waarvan hij in 1954-1955 directeur was. Zijn eruditie en kritische geest maakten hem tot een begenadigd lesgever van een schare enthousiaste leerlingen. Ook van officiële zijde ontbrak het niet aan erkenning. Getuige hiervan zijn realisaties op de Koloniale Tentoonstelling te Vincennes (1931) en op de Wereldtentoonstelling te Brussel (1935) met onder meer het Paviljoen van het Katholieke Leven, met wonderlijke Byzantijns geïnspireerde koepels omringd met goudkleurige obelisken. Het veelzijdig oeuvre van Lacoste, dat onder meer diverse ontwerpen voor funeraire architectuur en -sculptuur en enkele privé-woningen - waaronder zijn eigen woning in Oudergem (1926) - omvat, bestaat overwegend uit grotere gemeenschapsprojecten. Tot de meest gekende behoren de kerken van Zwartberg en Beringen uit 1938, het sanatorium van Buizingen (1927),het Institut de Recherches Médicales van P. Nolf te Brussel (1933), het Home Fabiola in Den Haan (1939) en het Home A. Van Acker in Oostduinkerke (1948). Tot slot dient melding gemaakt van verschillende niet uitgevoerde stedenbouwkundige projecten onder meer voor de omgeving van het Zuidstation, de Kunstberg en de Sint-Michielskerk te Brussel (ca. 1960) en voor de heraanleg van het Ladeuzeplein te Leuven (1937).

  • BRUSSEL, ARCHIVES D' ARCHITECTURE MODERNE, Fonds Henry Lacoste.
  • HALLE, STADSARCHIEF, Bouwaanvraagplannen van 20 maart 1936.
  • BALTY J. CH., De l'architecture à l' urbanisme: Henry Lacoste et l' archéologie in Académie de Bruxelles. Deux siècles d' architecture, Brussel, 1989, p. 421-437.
  • CELIS J., Resurgam. De Belgische wederopbouw na 1914,Brussel, 1985 (tentoonstellingscat.), p. 223-224.
  • DE HENS G. en MARTINY V.-G., Académie royale des Beaux-Arts de Bruxelles, Brussel, 1992. (art. H. Lacoste p. 239-241).
  • MARTINY V. G., Notice sur Henry Lacoste in Annuaire de l' Académie royale de Belgique, 1971, p. 155-182.
  • TERLINDEN B., Henry Lacoste (1855-1968). Une introduction à l' oeuvre, Brussel, 1988 (onuitgeg. eindverhandeling ISAE La Cambre).

Tekst van Greta Paesmans, beschermingsdossier DB002064.

Ontwerper van

Villa Leon Rotthier

Waterloose Steenweg 38, Sint-Genesius-Rode (Vlaams-Brabant)

Goed bewaarde villa in neo-Lodewijk XVI-stijl kadastraal geregistreerd in 1914, als eigendom van Leon Rotthier.

Kindersanatorium Baronne Lucie Lambert

Kluisbos 41, 51, Halle (Vlaams-Brabant)

Sanatorium van Buizingen (1927 en 1936), interbellumarchitectuur met modern bouwprogramma, qua vormgeving horende tot de art déco, naar ontwerp van Henry Lacoste.

Parochiaal complex Sint-Theodardus

Koolmijnlaan 303, Kerkstraat 2-6, 10, Beringen (Limburg)

Moderne kerk, in 1939-1943 naar ontwerp van architect H. Lacoste gebouwd. Imposant bakstenen gebouw met zware, gedrongen volumes.

Gemeentepark met kasteel de Viron en bijgebouwen

Gemeenteplein_01 zonder nummer, 1, de Heetveldelaan 6-12 (Dilbeek)

Centraal in de gemeente Dilbeek en ten noorden van de dorpskern met de kerk bevindt zich het voormalige kasteelpark dat dienst doet als gemeentepark met ten zuiden in het park de Sint-Alenatoren als overblijfsel van een voormalige waterburcht.

Pastorie Sint-Petrusparochie

Noordstraat 1, Lo-Reninge (West-Vlaanderen)

* Noordstraat nr. 1. Pastorie teruggaand op het voormalig abtsgebouw van de Sint-Pietersabdij (voor de geschiedenis van de augustijnerabdij wordt verwezen naar de stadsinleiding van Lo). Opgenomen in het stadsgezicht, beschermd bij M.B. van 23.11.1994. Het gebouw gaat in kern terug tot het laatste kwart van de 18de eeuw (bouw van de prelatuur in 1782, op dat moment deel uitmakend van een a

Geen afbeelding beschikbaar

Parochiaal complex Sint-Theodardus: pastorie

Kerkstraat 2 (Beringen)

De pastorie van de Sint-Theodardusparochie te Beringen-Mijn, is beschermd als monument.

Villa Limpens

Brusselsesteenweg 465, Brabandtlaan 1, 9, Overijse (Vlaams-Brabant)

Landhuis met aanhorigheden gelegen tegen de Brusselsesteenweg met een grote parktuin, gerealiseerd in de jaren 1930, als verbouwing van een in oorsprong 19de-eeuws pand, door de familie Limpens naar ontwerp van architect Henry Lacoste.

Centrale Bibliotheek Katholieke Universiteit Leuven

Monseigneur Ladeuzeplein 21 (Leuven)

De Centrale Bibliotheek van de Katholieke Universiteit van Leuven is met inbegrip van het interieur beschermd als monument.

Parochiaal complex Sint-Theodardus: kerk

Koolmijnlaan 303 (Beringen)

De Sint-Theodarduskerk van Beringen-Mijn is beschermd als monument.

Geen afbeelding beschikbaar

Pastorie Sint-Petrusparochie

Noordstraat 1 (Lo-Reninge)

De pastorie of het voormalige abtsgebouw en de muur van de voortuin te Lo, zijn beschermd als monument.

Monseigneur Ladeuzeplein

Monseigneur Ladeuzeplein (Leuven)

Ruim rechthoekig, naar het oosten hellend plein dat aan vier zijden bebouwd is en gedomineerd wordt door de Centrale Bibliotheek van de Leuvense universiteit.

Centrale Bibliotheek Katholieke Universiteit Leuven

Monseigneur Ladeuzeplein 21, Leuven (Vlaams-Brabant)

Imposant complex op nagenoeg rechthoekige plattegrond bestaande uit twee noord-zuid-georiënteerde langsvleugels verbonden door drie kleinere dwarsvleugels rondom twee binnenplaatsen.

Gemeentelijke begraafplaats

Molenveld 30, Beersel (Vlaams-Brabant)

Begraafplaats aangelegd in het laatste kwart van de 19de eeuw, vermoedelijk naar ontwerp van de provinciaal architect Gustave Hansotte. Interessante graftekens voor de familie Cornet de Grez en een realisatie van Henri Lacoste voor de familie Lassarre.

Kindersanatorium Baronne Lucie Lambert

Kluisbos 41-51 (Halle)

De bescherming als monument betreft het voormalig kindersanatorium bestaande uit een longitudinale, drie bouwlagen tellende, noord-zuid georiënteerde vleugel, waarop aan de uiteinden respectievelijk een kapel en een dienstwoning aansluiten.

Sint-Alenatoren

Gemeenteplein_01 (Dilbeek)

De kasteeltoren Sint-Alena, overblijfsel van een oude waterburcht, is beschermd als monument.

Herbert Hooverplein

Herbert Hooverplein (Leuven)

Rechthoekig plein dat ten noorden geopend is naar het Monseigneur Ladeuzeplein en de Blijde Inkomststraat, ten zuiden naar de Tiensestraat. Tot stand gekomen in nauwe samenhang met de aanleg van het Monseigneur Ladeuzeplein.

Parochiekerk Sint-Albertus

Kerkplein zonder nummer (Genk)

De bescherming als monument betreft de parochiekerk Sint-Albertus, opgetrokken in 1939 naar ontwerp van architect Henri Lacoste, gelegen aan de steenkoolmijn van Zwartberg.

Home A. Van Acker

Kinderlaan 41, Koksijde (West-Vlaanderen)

Thans Home R.T.T, midden duinen, naar ontwerp van architect H. Lacoste van 1948-1949.

Parochiaal complex Sint-Theodardus: omgeving

Kerkstraat, Koolmijnlaan (Beringen)

De onmiddellijke omgeving van het parochiaal complex Sint-Theodardus te Beringen-Mijn, is beschermd als dorpsgezicht.

Geen afbeelding beschikbaar

Parochiaal complex Sint-Theodardus: woning

Kerkstraat 4 (Beringen)

De woning deel uitmakend van het parochiaal complex Sint-Theodardus te Beringen-Mijn, is beschermd als monument.

Parochiaal complex Sint-Theodardus: parochiezaal

Kerkhofstraat 6+ (Beringen)

De parochiezaal deel uitmakend van het parochiaal complex Sint-Theodardus te Beringen-Mijn, is beschermd als monument.

Parochiekerk Sint-Albertus

Kerkplein zonder nummer, Genk (Limburg)

Zwaar en vrij somber, doch imposant bakstenen gebouw, opgetrokken in 1939 naar ontwerp van architect H. Lacoste. Zaalkerk van zes traveeën, halfronde absis en massieve, vierkante westelijke toren.

Waterloose Steenweg

Waterloose Steenweg (Sint-Genesius-Rode)

Noord-zuid georiënteerde steenweg gelegen in het oosten van de gemeente, langs de rand van het Zoniënwoud. Vanaf de splitsing met de Brassinelaan in het woonweefsel gelegen. Doorloopt het hele grondgebied van Sint-Genesius-Rode van noord naar zuid.

Kasteel de Viron, bijgebouwen en kasteelpark met oude ringwalsite

Gemeenteplein_01 (Dilbeek)

Centraal in de gemeente Dilbeek en ten noorden van de dorpskern bevindt zich het voormalige kasteelpark dat dienst doet als gemeentepark met in het zuiden de Sint-Alenatoren als overblijfsel van een voormalige waterburcht.

Parochiaal complex Sint-Theodardus: woning

Kerkstraat 6 (Beringen)

De woning deel uitmakend van het parochiaal complex Sint-Theodardus te Beringen-Mijn, is beschermd als monument.

Sint-Alenatoren

Gemeenteplein_01 zonder nummer, Dilbeek (Vlaams-Brabant)

Kasteeltoren als overblijfsel van een oude waterburcht, gelegen op een eiland in een vijver in het gemeentepark.