Tonen in Google Earth

De Inventaris van het Onroerend Erfgoed

Brigode, Simon

Details

Beschrijving

De architect en leraar Simon Brigode specialiseerde zich in de restauratie van monumenten en de studie van de middeleeuwse architectuur, vooral in Henegouwen. Hij studeerde af als technisch bouwkundige aan Sint-Lucas in Brussel (1932) en verbleef daarna twee jaar aan het Institut Historique Belge in Rome. Als licentiaat (1931) en nadien doctor in de archeologie en de kunstgeschiedenis (1951) doceerde hij o.m. de geschiedenis van de stedenbouw en de religieuze architectuur aan de Université Catholique de Louvain (1953-78). Hij was tevens docent architectuurgeschiedenis aan La Cambre (1937-68). Brigode, een leerling van kanunnik R. Lemaire, was goed thuis in kerkelijke kringen en kreeg de restauratie toegewezen van talrijke religieuze gebouwen die tijdens de oorlog waren beschadigd (Saint-Martin in Ath, Sainte-Waudru in Bergen, Saint-Brice en Saint-Quentin in Doornik enz.). Hij was voorstander van de eenheid van stijl en deinsde er niet voor terug authentieke elementen te vernietigen om ze te vervangen door hypothetische reconstructies van nog oudere elementen. Zijn meest controversiële ingreep was de reconstructie van een pseudo-romaanse westbouw voor de collegiale Sainte-Gertrudekerk in Nijvel (1948-78, i.s.m. Maurice Ladrière), ter vervanging van een voorgebouw dat van duizend jaar geschiedenis getuigde. In Brussel verwezenlijkte hij ook de restauratie van het Paleis der Academiën en van de Magdalenakapel. Hij was lid van de KCML vanaf 1948 en voorzitter van de Société d'Archéologie de Charleroi sinds 1967; hij schreef ook artikelen en monografieën, m.n. over de romaanse en gotische architectuur in Belgiê.

  • VAN LOO A. 2003: Brigode, Simon. In: VAN LOO A. (red.), Repertorium van de architectuur in België, van 1830 tot heden, Antwerpen, 180-181.

Ontwerper van

Norbertijnenabdij Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen: abdijkerk Sint-Servatius

Kerkplein 1 (Grimbergen)

De abdijkerk Sint-Servatius van de norbertijnenabdij Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen is beschermd als monument.

Parochiekerk Sint-Kwinten

Naamsestraat zonder nummer (Leuven)

De parochiekerk Sint-Kwinten te Leuven is beschermd als monument.

Geen afbeelding beschikbaar

Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw

Brusselsesteenweg zonder nummer (Overijse)

De bouwgeschiedenis is verbonden met een verhaal. Door het toenemend aantal bedevaarders werd besloten tot de oprichting van een kerk, afhankelijk van de Abdij van Park, erkend als parochiekerk in 1700.

Geen afbeelding beschikbaar

Parochiekerk Sint-Jozef en bijhorende pastorie

Gevaertstraat 24, Gevaertstraat 26 (Vilvoorde)

Eerstesteenlegging op 25 oktober 1958, zie gevelsteen in het linkerzijportaal, en ingewijd op 1 mei 1959; de kerk werd op het kadaster ingetekend in 1959, de bijhorende pastorie (nr. 26), naar verluidt daterend van 1954, werd ingetekend in 1955.

Geen afbeelding beschikbaar

Norbertijnenabdij Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen

Abdijstraat 20, Kerkplein 1 (Grimbergen)

De abdij is gelegen in het centrum van Grimbergen op een hoogte van circa 32 m. De grotendeels ommuurde abdijsite wordt ten zuiden begrensd door het Kerkplein en de Hogesteenweg, ten westen door de Abdijstraat, ten noorden door de Wolvertemsesteenweg en ten oosten door bebouwde percelen.

Geen afbeelding beschikbaar

Parochiekerk Sint-Bavo

Kerklaan 203_3 (Asse)

Laatgotische kerk, gelegen op een hoogte en omgeven door een ommuurd kerkhof, sinds 1937 buiten gebruik en vervangen door een nieuwe begraafplaats elders in de straat. De kerk werd beschermd als monument, de omgeving met kerkhof en omheiningsmuur als landschap bij K.B. van 25 maart 1938.

Geen afbeelding beschikbaar

Sint-Kwintenskerk

Naamsestraat zonder nummer (Leuven)

Laatgotische kruiskerk uit de 15de eeuw, beeldbepalend gelegen op een verhevenheid nabij de Naamsepoort. De Sint-Kwintenskerk was niet alleen een van de middeleeuwse parochiekerken van Leuven, maar ook het centrum van een regionale Sint-Kwintensdevotie.

Geen afbeelding beschikbaar

Parochiekerk Sint-Hilarius

Dorpsstraat 24 (Bierbeek)

Merkwaardig gebouw uit 12de en 13de eeuw, gelegen op een kleine verhevenheid en omgeven door het kerkhof.

Parochiekerk Sint-Hilarius

Dorpsstraat 24 (Bierbeek)

De parochiekerk Sint-Hilarius is beschermd als monument.

Paviljoen De Notelaer

Notelaerdreef 8 (Bornem)

Het paviljoen De Notelaer te Hingene, is beschermd als monument.

Geen afbeelding beschikbaar

Paviljoen De Notelaer

Notelaerdreef 8 (Bornem)

Paviljoen of belvedère met herberg en woning voor de schippersfamilie op de beneden- en tussenverdieping. Gelegen tegen de Scheldedijk en opgetrokken in 1791-1794 naar ontwerp van de Franse hofarchitect Ch. De Wailly.

Geen afbeelding beschikbaar

Domein d'Ursel

Edmond Vleminckxstraat, Hingenebroekpolderdijk, Kasteeldreef, Kleine Hinckstraat, Koningin Astridlaan, Leopoldstraat, Louis De Baerdemaekerstraat, Notelaerdreef, Victor De Witstraat, Wielstraat, Wolfgang d'Urselstraat, Zijdeweg (Bornem)

De bescherming omvat het domein d’Ursel te Hingene (Bornem) met het als monument beschermde kasteel d’Ursel, het kasteelpark, de omgeving van paviljoen De Notelaer, de kasteeldreef en de Hingenebroekpolder.

Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw en pastorie

Brusselsesteenweg zonder nummer (Overijse)

De kerk en pastorie van de Onze-Lieve-Vrouwparochie te Overijse, zijn beschermd als monument.

Parochiekerk Sint-Bavo

Kerklaan 203/3 (Asse)

Deze bescherming betreft de Sint-Bavokerk (gebouw in zijn geheel).

Domein d'Ursel

Edmond Vleminckxstraat, Hingenebroekpolderdijk, Kasteeldreef, Kleine Hinckstraat, Koningin Astridlaan, Leopoldstraat, Louis De Baerdemaekerstraat, Notelaerdreef, Victor De Witstraat, Wielstraat, Wolfgang d'Urselstraat, Zijdeweg (Bornem)

Het kasteel van Hingene, in zijn classicistische vorm ontworpen door Giovanni Servandoni in het derde kwart van de 18de eeuw, vormde eeuwenlang de residentie van de familie d’Ursel.

Paviljoen De Notelaer

Notelaerdreef 8, Bornem (Antwerpen)

Paviljoen of belvedère met herberg en woning voor de schippersfamilie op de beneden- en tussenverdieping. Gelegen tegen de Scheldedijk en opgetrokken in 1791-1794 naar ontwerp van de Franse hofarchitect Ch. De Wailly.

Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw

Brusselsesteenweg zonder nummer, Overijse (Vlaams-Brabant)

Bedevaartkerk, eerstesteenlegging in 1650, barokke zaalkerk van zes traveeën met smaller rechthoekig koor geflankeerd door sacristieën, naar ontwerp van architect J. Francart, de barokgevel werd in 1868 vervangen door een neogotische.

Parochiekerk Sint-Hilarius

Dorpsstraat 24, Bierbeek (Vlaams-Brabant)

Merkwaardig gebouw uit 12de en 13de eeuw, gelegen op een kleine verhevenheid en omgeven door het kerkhof.

Parochiekerk Sint-Kwinten

Naamsestraat zonder nummer, Leuven (Vlaams-Brabant)

Laatgotische kruiskerk uit de 15de eeuw, beeldbepalend gelegen op een verhevenheid nabij de Naamsepoort. De Sint-Kwintenskerk was niet alleen een van de middeleeuwse parochiekerken van Leuven, maar ook het centrum van een regionale Sint-Kwintensdevotie.

Parochiekerk Sint-Jozef en bijhorende pastorie

Gevaertstraat 24-26, Vilvoorde (Vlaams-Brabant)

Zaalkerk opgetrokken uit natuur- en baksteen onder pannen zadeldak met metalen klokkentoren, de kerk werd op het kadaster ingetekend in 1959, de bijhorende pastorie nummer 26 werd ingetekend in 1955.

Norbertijnenabdij Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen

Kerkplein 1, Abdijstraat 20, Grimbergen (Vlaams-Brabant)

De abdij is gelegen in het centrum van Grimbergen. De grotendeels ommuurde abdijsite wordt ten zuiden begrensd door het Kerkplein en de Hogesteenweg, ten westen door de Abdijstraat, ten noorden door de Wolvertemsesteenweg en ten oosten door bebouwde percelen.

Parochiekerk Sint-Bavo

Kerklaan zonder nummer, Asse (Vlaams-Brabant)

Laatgotische kerk, gebouwd in de periode 1659-1662 en gelegen op een hoogte en omgeven door een ommuurd kerkhof, sinds 1937 buiten gebruik. De kerk werd beschermd als monument, de omgeving met kerkhof en omheiningsmuur als landschap.

Tuin van de norbertijnenabdij

Kerkplein 1 (Grimbergen)

Relict van abdijtuin, oorspronkelijk circa 15 hectare, tijdens de 17de en 18de eeuw met een grote vijver en geometrische tuinen met loofwerkparterres, in de jaren 1820 tot één vierde gereduceerd.