Tonen in Google Earth

De Inventaris van het Onroerend Erfgoed

Vereecken, Petrus-Joannes

Details

Beschrijving

Petrus-Joannes Vereecken werd in 1803 geboren in Mespelare (juiste dag en maand niet bekend). Hij werd een bedreven schrijnwerker (meubelmaker) en zou dit ook zeer lang blijven. Daarnaast was hij muziekliefhebber : thuis moet hij zeker in contact gekomen zijn met de muziek, vermits zijn vader koster-organist was in Mespelare. Uit een pachtovereenkomst van 1837 weet men dat Petrus-Joannes in dat jaar reeds in Gijzegem woonde.

Bij de geboorte van zijn zoon Petrus, in 1851, werd hij nog steeds vermeld als houtbewerker; pas bij de volkstelling van 1857 staat hij vermeld als "horgelmaker". Het is denkbaar dat Petrus-Joannes in de orgelbouw geïnteresseerd geraakte via zijn neef Alexander die organist was in Berlare en daar zelf het orgel stemde en herstelde. Petrus-Joannes Vereecken overleed op 14 april 1889.

De eerste orgelmakersactiviteit van Petrus-Joannes Vereecken zou bestaan hebben in herstellingen aan het orgel in Schoonaarde, 1850. In 1855 voltooide hij een grondige verbouwing van het orgel in Denderleeuw. De allereerste vermelding van een nieuw gebouwd orgel dateert van 1857: het was bestemd voor de kerk van Iddergem. Vanaf nu volgden de bestellingen voor nieuwe werken elkaar snel op. Opvallend voor de orgels uit deze vroege periode is de eenvoudige structuur als 1- of 2-manualige instrumenten, eventueel met aangehangen pedaal en met mechanische tractuur. Zowel in structuur als in dispositie doen ze ons nog denken aan de vroeg-19de-eeuwse werken van Van Peteghem, Lovaert e.a.

Vanaf 1873 heette het bedrijf “Vereecken en Zonen”. Petrus-Joannes behield de leiding en steeds tekende hij als eerste de contracten, gevolgd door zijn 4 zonen. Vanaf dan werd de traditionele orgelbouw geleidelijk verlaten en ging men de meer romantische instrumenten bouwen. Ook de vormgeving onderging een belangrijke wijziging: de Gentse architect Modeste de Noyette ontwierp vanaf 1874 regelmatig orgelfronten voor Vereecken-orgels. Ook werden de eerste pogingen ondernomen voor een gedeelde kaststructuur.

Ontwerper van

Parochiekerk Sint-Martinus

Burstdorp zonder nummer (Erpe-Mere)

Eenvoudige neogotische pseudo-basilicale kerk met ommuurd tuintje en parking. Oudste vermelding van de kerk in 1117: huidige kerk van 1852-1855 naar ontwerp van architect Louis Minard (Gent).

Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën: orgel

Schoonaardebaan zonder nummer (Dendermonde)

Het orgel in de parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën is beschermd als monument.

Parochiekerk Sint-Margriet: orgel

Dokter Haekstraat zonder nummer (Dendermonde)

Het orgel in de Sint-Margrietkerk is beschermd als monument.

Parochiekerk Sint-Martinus: orgel

Burstdorp zn (Erpe-Mere)

Het orgel in de parochiekerk Sint-Martinus is beschermd als monument.

Geen afbeelding beschikbaar

Parochiekerk Sint-Martinus

Dorp zonder nummer (Lievegem)

Voor het eerst vermeld in 1140. Het eind 15de eeuw heropgebouwde kerkje werd grotendeels verwoest door beeldenstormers in de tweede helft van de 17de eeuw. Heropbouw van de driebeukige kerk in 1616 door Jan en Robrecht Persyns.

Parochiekerk Sint-Pietersbanden

Brouwerijstraat 10 (Zwalm)

Oorspronkelijk Sint-Pieterskerk, sedert eind 16de eeuw met Sint-Antonius als tweede heilige, vanaf 1803 toegewijd aan Sint-Pietersbanden.

Parochiekerk Sint-Pietersbanden: orgel

Brouwerijstraat 10 (Zwalm)

Deze bescherming betreft het Vereecken orgel in de Sint-Pietersbandenkerk.

Parochiekerk Sint-Martinus

Dorp zonder nummer, Lievegem (Oost-Vlaanderen)

Voor het eerst vermeld in 1140. Het eind 15de eeuw heropgebouwde kerkje werd grotendeels verwoest door beeldenstormers in de tweede helft van de 17de eeuw. Heropbouw van de driebeukige kerk in 1616 door Jan en Robrecht Persyns.

Parochiekerk Sint-Pietersbanden

Brouwerijstraat 10, Zwalm (Oost-Vlaanderen)

Neoclassicistische kerk gebouwd in 1840-46 met behoud van de sacristie van 1758-63, noordelijke toevoeging in 1864 en koor heropgebouwd in 1872, gelegen in kerkhof met deels bakstenen ommuring.

Parochiekerk Sint-Martinus

Burstdorp zonder nummer, Erpe-Mere (Oost-Vlaanderen)

Eenvoudige neogotische pseudo-basilicale kerk met ommuurd tuintje en parking. Oudste vermelding van de kerk in 1117: huidige kerk van 1852-1855 naar ontwerp van architect Louis Minard (Gent).

Uitvoerder van

Parochiekerk Sint-Rochus: orgel

Sombekedries zonder nummer (Waasmunster)

Het 19de-eeuwse orgel in de Sint-Rochuskerk te Sombeke is beschermd als monument.

Parochiekerk Sint-Eligius: orgel

Zeveneken-Dorp 8 (Lochristi)

Het orgel in de parochiekerk Sint-Eligius is beschermd als monument.

Parochiekerk Sint-Pietersbanden

Brouwerijstraat 10 (Zwalm)

Oorspronkelijk Sint-Pieterskerk, sedert eind 16de eeuw met Sint-Antonius als tweede heilige, vanaf 1803 toegewijd aan Sint-Pietersbanden.

Parochiekerk Sint-Pietersbanden: orgel

Brouwerijstraat 10 (Zwalm)

Deze bescherming betreft het Vereecken orgel in de Sint-Pietersbandenkerk.

Parochiekerk Sint-Pietersbanden

Brouwerijstraat 10, Zwalm (Oost-Vlaanderen)

Neoclassicistische kerk gebouwd in 1840-46 met behoud van de sacristie van 1758-63, noordelijke toevoeging in 1864 en koor heropgebouwd in 1872, gelegen in kerkhof met deels bakstenen ommuring.

Zie ook