De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed

Teksten bij "Parochiekerk Sint-Hubertus"

Terug naar Parochiekerk Sint-Hubertus.

Parochiekerk

Recente zaalkerk uit 1938, gebouwd naar ontwerp van M. Klinkers ter vervanging van het schip daterend van 1787, en aanleunend bij de Maasgotische toren van de oorspronkelijke kerk uit de 15de of 16de eeuw.

De plattegrond beschrijft een schip (noord-zuid georiënteerd) van zes traveeën aangebouwd ten oosten van de vierkante toren, met een koor van één smalle, rechte travee met vlakke sluiting; twee sacristieën aan weerszij van het koor.

De kerk is opgetrokken uit mergelsteen, het schip onder zadeldak op een kalkstenen en breukstenen plint. Mergelstenen steunberen. Gelede vensters. Zuidelijke voorgevel met rondboogdeur in geprofileerde omlijsting.

Overwelving van het schip: het spitstongewelf rust onmiddellijk op de bakstenen spitsboogvormige gordelbogen.

Massieve Maasgotische westtoren van mergelsteen met twee geledingen, gescheiden door een waterlijst. Geprofileerde kroonlijst. Op de vier zijden van de bovenste geleding een spitsboogvormig galmgat met kwartholle profilering. De zuidelijke gevel is gedeeltelijk gecementeerd. Ingesnoerde naaldspits (leien).

De begane grond is overwelfd met een mergelstenen tongewelf en van de kerk gescheiden door een spitsboogvormige scheiboog met gotisch profilering. De toegang naar de kerk geschiedt thans via een rechthoekige kalkstenen deur met chronogram SANCTUS MARTINUS PIIS AEDIFICIIS VERE EXULTAT (1787).

Mobilair: Tegen de westzijde van de toren, grafsteen met onleesbaar geworden opschrift.

  • GEUKENS B., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen. Provincie Limburg. Kanton Tongeren, Brussel-St.-Truiden, 1976, p.25-26.
  • WINTERSHOVEN E. VAN, Graf- en inschriften te Op- en Nedercanne, (De Maasgouw, 28, 1906, p.19-20; 25-27; 34-35).

Bron: Schlusmans F. met medewerking van Vanthillo C. 1990: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Tongeren, Kantons Riemst - Tongeren, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 14N1, Brussel - Turnhout.

Auteurs: Schlusmans, Frieda

Datum: 1990

U kunt deze tekst citeren als:

Schlusmans, Frieda 1990: Parochiekerk Sint-Hubertus [online], https://id.erfgoed.net/teksten/36929 (geraadpleegd op ).

Parochiekerk Sint-Hubertus - toren

Historiek

De parochiekerk Sint-Hubertus in Kanne is een grotendeels recente zaalkerk uit 1938. Het gebedshuis werd gebouwd naar ontwerp van M. Klinkers ter vervanging van het schip daterend uit 1787.

De Maasgotische toren is de enige restant van de oorspronkelijke gotische kerk uit de 15de of 16de eeuw.

In 2001 werd ook het orgel van de kerk beschermd als monument.

Beschrijving

De massieve Maasgotische westtoren is opgebouwd uit Maastrichtersteen (mergelsteen) en telt twee geledingen, gescheiden door een waterlijst. De toren mondt uit in een ingesnoerde, leien naaldspits met daaronder een geprofileerde kroonlijst.

Op de vier zijden van de bovenste geleding zitten spitsboogvormige galmgaten met kwartholle profileringen. De zuidelijke gevel is gedeeltelijk gecementeerd.

De begane grond van de toren is overwelfd met een mergelstenen tongewelf en van de kerk gescheiden door een spitsboogvormige scheiboog met gotisch profilering. De toegang naar de kerk is voorzien via een rechthoekige kalkstenen deur met chronogram "SANCTUS MARTINUS PIIS AEDIFICIIS VERE EXULTAT (1787)".

Tegen de westzijde van de toren staat een grafsteen met onleesbaar geworden opschrift.

  • Archief Onroerend Erfgoed Limburg, DL000271, Sint-Hubertuskerk (toren), beschermingsvoorstel (S.N., s.d.).

Bron: -

U kunt deze tekst citeren als:

s.n. s.d.: Parochiekerk Sint-Hubertus [online], https://id.erfgoed.net/teksten/159744 (geraadpleegd op ).