Pastorie Sint-Franciscus van Assisiparochie

inventaris bouwkundig erfgoed \ bouwkundig relict

Locatie

Provincie Antwerpen
Gemeente Antwerpen
Deelgemeente Merksem
Straat Bredabaan
Locatie Bredabaan 547, Antwerpen (Antwerpen)
Status Bewaard

Administratieve gegevens

Gebeurtenissen
  • Adrescontrole Antwerpen (adrescontroles: 23-07-2007 - 23-07-2007).
  • Inventarisatie Antwerpen (geografische inventarisatie: 01-01-1976 - 31-12-1992).
  • Project beschermingsdatabank 2013-2016 (beschermingen: 01-01-2013 - 30-06-2016).

Juridische gevolgen

is beschermd als monument Pastorie Sint-Franciscus van Assisiparochie

Deze bescherming is geldig sinds 16-06-2009.

is vastgesteld als bouwkundig erfgoed Pastorie van de Sint-Franciscus-van-Assisikerk

Deze vaststelling is geldig sinds 14-09-2009.

Beknopte karakterisering

Beschrijving

De pastorie met neotraditionele en neogotische inslag werd samen met de kerk in 1893 ontworpen door architect Henri Blomme.

Historiek

De pastorie met neotraditionele en neogotische inslag werd samen met de kerk in 1893 ontworpen door architect Henri Blomme.

Beschrijving

De pastorie is een grotendeels onderkelderd enkelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen, met een noordelijke uitbouw met hoger opgaande (trap)toren en een verlagende oostelijke uitbouw, onder complexe bedaking van schild-, zadel- en tentdaken. Het gebouw wordt gekenmerkt door een samenspel van bakstenen lijst- en puntgevels op arduinen plint, gemarkeerd door doorlopende speklagen en kordons, die evenals voor de kerk aan de straatzijde in arduin zijn uitgevoerd, aan zij- en achtergevels in imitatitienatuursteen (donkere baksteen). Er is een risalietvormende venstertravee met aandak en schouderstukken, op de bovenverdieping gemarkeerd door spitsbogen op versierde hardstenen kraagstukken. De deurtravee heeft een spiegelboogdeur en spits boogveld onder puntig houten afdakje met neogotische windveren en witgeschilderd stenen kruis. We zien pseudo-kruisvensters, -kloostervensters, segmentboogvensters en drielichten. In 1980-1981 werden de houten ramen en deuren vernieuwd. Aan de achtergevel werden recent enkele aanbouwsels toegevoegd.

De oorspronkelijke plattegrond vertoont ter hoogte van de venstertravee twee dooreenlopende plaatsen, de zogenaamde ‘zaal’ (salon) en de eetkamer, op de bovenverdieping corresponderend met twee aparte slaapkamers. Ter hoogte van de deurtravee bevinden zich een L-vormige inkom en gang met aansluitende spreekkamer en haaks ingebrachte bordestrap in de noordelijke uitbouw, voorst de keuken en het washuis in de oostelijke uitbouw; op de bovenverdieping is zowel aan de straat- als aan de tuinzijde een ‘cabinet’ ingebracht dat zowel op de gang als op de respectievelijke slaapkamers uitgeeft; boven de spreekkamer bevindt zich de bibliotheek. Door het gewijzigde gebruik hebben een aantal kamers een andere bestemming gekregen maar aan de oorspronkelijke indeling werd met in wezen niet geraakt. De oorspronkelijke marmeren schoorsteenmantels, de binnendeuren met panelen in imitatiehoutbeschildering, de gelijkaardige beschildering van de lambriseringen in de gang, de betegeling van inkom en gang en de houten trap met kenmerkende spijlenleuning en trappaal zijn nog aanwezig. In de oostelijke uitbouw hangt de neogotische koperen kroonluchter door Jos Junes van circa 1913, afkomstig van de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten.

Bibliografie

  • Koninklijk Archief voor Monumenten en Landschappen, Archief, Plannen naar ontwerp van H. Blomme, 1893.
  • Provinciaal Archief Antwerpen, Kerken, Merksem, Sint-Franciscus, dossiers 2, 3, 4, 5, 7, 8, 14 en plannen K 20.
  • BAKELANTS I. 1983: De glasschilderkunst in België, negentiende en twintigste eeuw deel 1A, Deurne, 83-84.
  • BAKELANTS I. 1983: De glasschilderkunst in België, negentiende en twintigste eeuw deel C, Deurne, 80-81, 137-138.
  • DE LANNOY H. s.d.: Van Sint-Jozefseminarie tot Borgerstein vzw. Het voormalig instituut voor priesteropleiding, nu welzijnsvoorziening. M&L 23/2, Brussel, 18.
  • KENNES H., PLOMTEUX G. & STEYAERT R. met medewerking van WYLLEMAN L. & HIMLER A. 1992: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Stad Antwerpen, Fusiegemeenten, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 3ND, Brussel – Turnhout, 353.
  • SOMERS L. 1991: Honderd Jaar Sint Franciscus Merksem. Een Kerk Parochie Gemeenschap…op weg!, Merksem.

Bron: Onroerend Erfgoed, digitaal beschermingsdossier DA002476, Parochiekerk Sint-Franciscus en pastorie

Datum tekst: 2015

Alle teksten

Relaties

maakt deel uit van Bredabaan

Bredabaan (Antwerpen)

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.