erfgoedobject

Windmolen Mosseveldemolen

bouwkundig element
ID: 159   URI: https://id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/159

Juridische gevolgen

Beschrijving

De Mosseveldemolen is een achtkantige stellingmolen gebouwd in 1758.

De Mosseveldemolen is een voormalige stenen olie- en korenwindmolen. De achtkantige stellingmolen, een vrij uitzonderlijke type, werd waarschijnlijk in 1758 als oliemolen of eventueel schorsmolen opgericht. Rond 1830 was Jan Van Lierde er eigenaar van. Van 1853 tot 1866 was de molen eigendom van Benoit D'Haen en daarna werd ze verkocht aan Armand Van Mossevelde. Deze liet in 1873 naast de molen een stoommachine plaatsen. Waarschijnlijk werd in die periode het olieslagwerk verwijderd en werd de molen uitsluitend korenwindgemaal. In 1911 vermelde de kadastrale bescheiden een nieuwe verbouwing tot windmolen, nadat het gebouw tijdelijk voor landbouwdoeleinden was aangewend. In 1915 brandde de molen grotendeels uit. Het bedrijf werd met een armgasmotor voortgezet en hiermee werd tot in 1947 gemalen. Sindsdien werd de romp met een betonplaat afgedekt. Momenteel bevinden er zich nog twee koppels versleten maalstenen op de steenzolder. Er is nog een galg en op de luizolder ligt een koppel grauwe (blauwe) stenen. Verder is er een sleepluiwerk (intreklui) met een houten klauwwiel en houten klauwen. Op de begane grond staan de restanten van een buil. Er zijn zichtbare sporen van een 'vuring'. Deze romp is een van de weinige molenrestanten in een stedelijk geworden omgeving. Als achtkantige stellingmolen was dit een betrekkelijke zeldzaamheid.

Het molenhuis werd afgebroken bij de laatste restauratie.


Bron     : Onroerend Erfgoed, digitaal beschermingsdossier DO002278, Mosseveldemolen
Auteurs :  Agentschap Onroerend Erfgoed
Datum  : 2015


Relaties

Je kan deze pagina citeren als: Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Windmolen Mosseveldemolen [online] https://id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/159 (Geraadpleegd op 16-07-2019)