Geschiedenis

Statig neobarok herenhuis in 1883 ontworpen door de Gentse architect Emile Van Hoecke voor oliehandelaar en brouwer Hector Thuysbaert. De classicistische decoratie van de koetsdoorgang is van de hand van de Gentse stukadoor en beeldhouwer Leopold Bruyneel. Volgens de bouwaanvraag bestond de woning oorspronkelijk uit twee gevels. Naast de bestaande gevel stond links een kleiner volume van drie traveeën onder een tentdak waarin een notariskantoor, keuken en werkruimte voor het personeel ondergebracht waren. Beide volumes stonden in verbinding met elkaar. Vanaf 1889 bewoont Prosper Paul Thuysbaert, notaris, hoogleraar aan de universiteit van Leuven en burgemeester van Lokeren (1947-1959), het pand. In 1963 wordt het bijgebouw gesloopt en vervangen door de huidige woning, daarbij wordt ook de verbinding met de hoofdwoning verbroken en een deel van de tuin afgesplitst. Tijdens een latere aanpassing wordt in de wintertuin een keuken ingepast, waarbij de gietijzeren kolommen van deze wintertuin in de nieuwe constructie bewaard bleven. In 1990 verwerft de Provincie Oost-Vlaanderen het pand en richt het, na renovatie, in als stedelijk museum. In 2015 verkoopt de provincie het huis aan een advocatenkantoor dat de woning restaureert en als bureau in gebruik neemt.

Beschrijving

Bepleisterde en geschilderde lijstgevel van vijf traveeën en twee bouwlagen onder mansardedak (nok parallel aan de straat, leien) voorzien van twee oeils-de-boeuf en drie rechthoekige dakkapellen met neerhangend rolwerk en driehoekig fronton. Arduinen sokkel en begane grond belijnd met imitatiebanden, uitstralend boven de getoogde muuropeningen. Risalietvormende centrale drie traveeën gemarkeerd door rechthoekig balkon op zware consoles en met kunstige smeedijzeren borstwering. Segmentboogpoort en -vensters in geprofileerde omlijsting, op de begane grond met diamantkopsluitsteen, arduinen lekdrempel en versierde borstwering. Bovenvensters onder rechte waterlijst op consoles en met balusterborstwering. Balkondeuren overtopt door gebogen pseudofronton waarin kopmedaillon omgeven door rankwerk. Geveleinde met gelede architraaf, fries met casementen, gekorniste kroonlijst op tanden en versierde consoles.

De ruime tuin met niervormige vijver en gevarieerde beplanting (haagbeuk, hazelaar, walnoot, plataan en conifeer), strekte zich oorspronkelijk achter beide woningen uit. De tuinbrug en Mariagrot die bij aanvang in de tuin aanwezig waren, zijn verdwenen. De omgevende tuinmuur is deels bewaard, waarbij de twee traveeën dichtst bij de woning beraapt en geschilderd zijn.