Volgens F.A. Lefever resulteert dit pand uit een omstreeks 1818-1820 gebouwde woning en een links aanpalend poortgebouw dat na verkoop van het eigendom in 1887 - volgens archiefdocumenten blijkbaar na 1892 - door de nieuwe eigenaar met twee bouwlagen werd verhoogd.

In zijn huidig voorkomen vormt nummer 47 een ruim rijhuis met drie in hoogte verkleinende bouwlagen en vier traveeën, waaronder een bredere eerste poorttravee. Lijstgevel met een vrij opvallend neoclassicistisch decor, vermoedelijk ter uniformering aangebracht ten tijde van de voornoemde verbouwing. Beschilderde gevelbepleistering met schijnvoegen, rechthoekige deur en vensters - de gelijkvloerse met in 1892 verlaagde onderdorpels - in een geriemde omlijsting met oren, chûtes en festoensluitsteen, voorts op de bovenverdiepingen typische ijzeren vensterleuningen en panelen met drop- en rozetmotief onder de als cordons doorgetrokken lekdrempels, en een karakteristieke beëindiging door een casementenfries en kroon- met tandlijst op sierconsoles. Rechthoekige poort deels gevat in een zandstenen omlijsting. Recente mansardeverdieping. Het pand werd circa 1960 heringericht als studentenverblijf.