Burgerwoning van 1910 (zie gevelcartouche) in meer uitgesproken neo-Vlaamse renaissancestijl; twee bouwlagen op arduinen plint en onder leien/pannen mansardedak. Parement van witte sierbaksteen met banden van donkere baksteen en natuurstenen elementen. Kenmerkende gevelindeling: brede venstertravee, ter hoogte van drieledig dakvenster gemarkeerd door een gestileerde schoudergevel met topstuk; smalle deurtravee afgelijnd door een gootlijst op fijne consooltjes en de dakkapel met puntgeveltje. Venstertravee benadrukt door een uitgewerkte (latere?) houten erker op stenen plaat ondervangen. door Corinthische zuiltjes op consoles, die de penanten van het drielicht verrijken. Voorts gebruikelijke ornamenten als palmetten en cartouche in de boogvelden van de bovenvensters steunend op ijzeren I-balken met rozetten.