erfgoedobject

Tissenhovemolen

bouwkundig element
ID
27620
URI
https://id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/27620

Juridische gevolgen

  • is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed Tissenhovemolen
    Deze vaststelling is geldig sinds

  • is aangeduid als beschermd monument Windmolen Tissenhovemolen
    Deze bescherming is geldig sinds

Beschrijving

De "Tissenhovemolen", ook "Oude Molen" of "Jagerij molen" is een houten korenwindmolen van het type staakmolen op lage open teerlingen. Hij ligt  in een open landschap, op een 85 meter hoog plateau gevormd door de Molenkouter tussen de wijk Jagerij en Tissenhove. aan de grens met Horebeke (Sint-Maria-Horebeke). Het is een Indrukwekkende molensite die zowel exemplarisch als oorspronkelijk is en een beeld geeft van het typische molenlandschap.

Van de windmolen is er reeds een melding in 1571 en 1577. Hij behoorde vanouds toe aan de baronie van Schorisse. Mogelijk kan men de molen ook identificeren als de molen van Mater waarvan er al in 1278 sprake is. Vroeger bevond de molen zich circa 350 m noordoostwaarts en werd hij overgebracht naar de huidige standplaats vermoedelijk tussen 1776 en 1787, deels met hergebruik van oud materiaal. Deze hypothese steunt op inscripties van deze jaartallen op molenonderdelen. Waarschijnlijk vormde men de molen bij de verplaatsing om van een tweezolder tot een driezolder en is hij één van de twee overblijvende voorbeelden van een driezolder staakmolen in Oost-Vlaanderen. In de eerste helft van de 20ste eeuw gebeurden er verschillende aanpassingen, onder meer door toevoeging van een derde steenkoppel rond 1928. De molen blijft in bedrijf tot rond 1958. Er volgt een restauratie in 1976 waarbij het derde steenkoppel en andere toevoegingen verwijderd werden. Op dat moment vervangt de molenbouwer de ijzeren I-profielen door traditionele eiken kruisplaten. Het geklinknageld Verhaeghe-gevlucht dat in onbruik was geraakt wordt bij de restauratie vervangen door een eiken gevlucht met pestelroeden. De buitentrap van 30 treden leidt naar de meelzolder zonder balkon doch met links bovenaan met balkenezeltje. Ter hoogte van de onderste verdieping is er een openzwaaiende deur aan weerszijden van de trap. De steenzolder telt twee schuifluiken. Het dak is een kapelledak met houten leien en luikapje. Tegen de windweeg liggen eikenhouten leien, de rest van het schuddeberd is bedekt met oregon. De molen maalt met twee steenkoppels; het verwijderde derde steenkoppel ligt buiten aan de molenvoet.

  • BAUTERS P. 1985: Eeuwen onder wind en wolken, Gent, 166-171.
  • BOGAERT C. LANCLUS K. TACK A. VERBEECK M. 1996: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur Provincie Oost-Vlaanderen, Arrondissement Oudenaarde, Stad Oudenaarde met fusiegemeenten, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 15N1, Brussel - Turnhout.
  • DEVOS P. 1990: Tissenhovemolen te Mater, Monumenten en Landschappen in Oudenaarde 2, Oudenaarde, 78-81.
  • VANDEPUTTE J. 1974: De molens van het arrondissement Oudenaarde, Uit hun geschiedenis, Oudenaarde, 109-110.

Auteurs :  Bogaert, Chris, Lanclus, Kathleen, Lenaerts, Tom, Tack, Anja, Verbeeck, Mieke
Datum  :


Relaties

  • Is deel van
    Mater

  • Is deel van
    Omgeving van Tissenhovemolen


Je kan deze pagina citeren als: Agentschap Onroerend Erfgoed 2021: Tissenhovemolen [online] https://id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/27620 (Geraadpleegd op )