Te midden het beschermd landschap van 's Hertogenheide (Aarschot) ligt onopvallend een loopgraaf uit de Eerste en/of Tweede Wereldoorlog.

Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 kreeg België af te rekenen met een razendsnelle inval door het Duitse leger. Het Belgische veldleger probeerde onder andere ter hoogte van de Getelinie bij Aarschot en Tienen nog enigszins weerstand te bieden, maar het werd een totale overrompeling. Na de terugtrekking van het Belgsche leger in de vesting Antwerpen waagde het in september nog enkele uitvallen om de Duitse opmars in het zuiden van het land zoveel mogelijk te dwarsbomen. Op 9 en 10 september vond zo een uitval plaats die via Aarschot op Leuven mikte. Tijdens de troepenbewegingen verjoegen Belgische troepen een garnizoen van de tegenstander dat in ’s Hertogenheide verschanst zat. Waarschijnlijk dateert de loopgraaf van toen.

In 1944 overvloog de 25ste verkenningsgroep van de Amerikaanse Luchtmacht (25th (Bombardment) Reconnaissance Group) de regio en maakte verschillende luchtfoto's van een gebombardeerd terrein in 's Hertogenheide. Daarop is de loopgraaf goed zichtbaar, samen met twee nabijgelegen bomkraters waarvan de contouren op het terrein kunnen worden herkend.

De loopgraaf bevindt zich onder bos. Op het terrein is ze enkel zichtbaar voor wie weet wat hij/zij zoekt. Het traject van de loopgraaf blijkt uit de oneffenheden in de topografie: waar de loopgraaf zich precies bevond, ziet men een lager gelegen deel van waar ooit het loopoppervlak van de loopgraaf lag, omgeven door hoger gelegen borstweringen. De loopgraaf ligt op de flank van een natuurlijke helling, maar het zigzaggende tracé met een traverse verraadt dat het om een antropogene structuur gaat: uitgegraven door de mens, te grillig om van natuurlijke oorsprong te zijn.