Villa in brutalistische stijl, gebouwd voor rekening van Tom Bergers, naar een ontwerp van de in 1943 geboren architect Werner De Bondt uit 1973. De bouwtoelating werd verleend op 21 januari 1974.

De villa staat in de diepte ingeplant op een rechthoekig perceel aan de noordzijde van de Blauwmeeslaan, een korte, op een smal pad uitlopende zijstraat van de Angelus Roncallilaan. Het rechterdeel van de voortuin wordt ingenomen door een met grijze klinkers verharde oprit naar de garagepoort en de inkom. De plannen van het bouwdossier geven als oorspronkelijke verharding vierkante tegels weer, met een rechthoekige plantstrook tussen de oprit en het pad naar de deur.

Exterieur

De villa van bescheiden omvang bestaat uit één en twee bouwlagen onder een naar het oosten opgaand lessenaarsdak met een hellingsgraad van 15°. De bouwplannen vermelden als oorspronkelijke dakbedekking twee lagen “schingles”, bitumentegels.

De gesloten gevelvlakken met een parement van bruine, genuanceerde baksteen in halfsteens verband, wisselen af met rechthoekige gevelopeningen van verschillende, deels van de oorspronkelijke gevelplannen afwijkende afmetingen. In de oostgevel werden deze in horizontale stroken als bandvensters gegroepeerd. De verspringende positie van de vensteropeningen weerspiegelt het gebruik van splitlevels in het interieur. De vensters hebben betonnen lateien en hardstenen dorpels, hoewel de gevelplannen lateien van verticale baksteenrijen tonen. Het oorspronkelijke buitenschrijnwerk in donker geïmpregneerd merantihout lijkt nog bewaard.

Het compact en sober opgevatte volume wordt in het rechterdeel van de voorgevel doorbroken door de boven de garagepoort op een betonnen vloerplaat uitkragende eerste verdieping. De bakstenen schoorsteen met voor deze tijd typerende betonnen kap vormt aan de lage linkerzijgevel het enige verticale element. Aan de tuinzijde wijkt het rechterdeel van de gevel terug om een klein verhoogd terras met bakstenen leuning te vormen, dat door een korte trap met de tuin verbonden is.

Interieur

Het compacte interieur heeft een functionele indeling en wordt door een centrale gang van de inkom tot het midden van de villa in twee delen verdeeld. De splitlevels aan weerszijden van de gang, in het linkerdeel één en in het rechterdeel twee niveaus, zijn door een tweedelige steektrap met een bordes op halve hoogte met elkaar verbonden.

De posities en functies van de ruimtes houden rekening met de oriëntatie van de villa: de tegenover het maaiveld verhoogde woonruimtes bevinden zich aan de westzijde en worden door vensters in de noord-, west- en zuidgevel van voldoende daglicht voorzien. De keuken ligt achter de centrale gang en heeft een rechtstreekse toegang tot de tuin.

De slaapkamers en de badkamer zijn aan de oostzijde, boven de garage gesitueerd en ontvangen, door het hoger geplaatste bandvenster en smallere vensters in de voor- en achtergevel, vooral ochtendlicht.