Geheel van twee gespiegelde woningen in cottagestijl, volgens de bouwaanvraag uit augustus 1925 opgetrokken voor rekening van de broers August en Frans Meyvis. In het bouwdossier wordt de ontwerper niet vermeld.

Augustinus Wilhelm Meyvis (Wortel, 1876-Wilrijk, 1927) was gehuwd met Elisabeth Augustina Snels (°Wortel, 1877), ouders van twee zonen en twee dochters geboren tussen 1904 en 1910. Hij was landbouwer van beroep en voordien molenaar van de Schaliemolen, gelegen ter hoogte van de huidige Schaliemolenstraat in Wilrijk, die door de familie Meyvis was aangekocht in 1900, en door het Belgisch leger in brand gestoken op 3 oktober 1914. Hij overleed kort na de bouw van de villa's. Zijn oudere broer Franciscus Meyvis (Wortel, 1867-Brasschaat, 1946), echtgenoot van Maria Paulina Eyckmans (Merksem, 1869-Sint-Lenaarts, 1952), was eveneens landbouwer van beroep.

In 2001 werd huis nummer 288 onder leiding van de architecten Luc Michoel, Gerd Mertens en Thomas Scholiers aan de achterzijde uitgebreid met een éénlaagse aanbouw.

De panden zijn vooraan ingeplant op twee diepe percelen aan de oostzijde van de Doornstraat, aan de noordelijke grens van het Park van Eden.

De voortuinen hebben een recente aanleg, de voortuin van nummer 290 is volledig verhard.

Exterieur

Twee gekoppelde woningen van twee bouwlagen, twee traveeën breed en drie traveeën diep, onder samengestelde daken met ver overkragende houten dakranden. Het dak van nummer 290 is gedekt met losanges en heeft op het einde van de nok nog een bolvormige bekroning. In de topgevel is nog een deel van de houten windveer met decoratieve bekroning bewaard. Het dak van nummer 290 is in een recente fase gerenoveerd en met houten daktegels gedekt.

De voorgevels hebben een gespiegelde enkelhuisopstand. De smalle deurtraveeën in het midden worden samen bekroond door één dakkapel en geflankeerd door de brede buitentraveeën met puntgevel. De zijgevels zijn verdeeld in twee smalle en één bredere travee, de centrale travee wordt bekroond door een dakkapel.

De gevels zijn opgetrokken in roodbruin baksteenmetselwerk in kruisverband op een gecementeerde plint en waren oorspronkelijk afgewerkt met een knipvoeg. Dit voegbeeld is bij nummer 290 nog bewaard. De zijgevels en de brede travee van de voorgevel zijn op de verdieping afgewerkt met een vlakke witgeschilderde bepleistering, die met het baksteenmetselwerk contrasteert. In de bepleistering van huis nummer 288 zijn nog schijnvoegen herkenbaar.

De gevelopeningen zijn rechthoekig, de meesten hebben een bovenlicht. De contrasterende bepleistering werd ook toegepast voor tussendorpels, lateien en negblokken, de vermoedelijk hardstenen lekdrempels zijn witgeschilderd. De brede traveeën van de voorgevels zijn op het gelijkvloers uitgewerkt als driezijdige erkers met drie vensteropeningen, gevat in een bepleisterde omlijsting. De erkers worden bekroond door een balkon met een leuning van bepleisterde, in het midden versmallende balusters.

In de smalle middentraveeën hebben de gelijkvloerse vensters bakstenen ontlastingsbogen, de twee voordeuren zijn gevat onder één bakstenen ontlastingsboog.

Interieur

In het oorspronkelijke bouwdossier ontbreken de plattegronden. Analoog met de enkelhuisopstand van de voorgevel had het interieur oorspronkelijk wellicht een enkelhuisplattegrond waarin de smalle deurtravee de gang en de trap en de brede venstertravee een enfilade van woonruimtes bevatte. Op de verdieping bevonden zich de slaapruimtes. Deze indeling wordt door de plannen van de bestaande toestand uit het verbouwdossier van 2001 voor huis nummer 288 bevestigd.

• Stadsarchief Antwerpen, bouwdossiers 238#1230, 222#10180 en 222#12535.