Villa in cottagestijl gebouwd voor rekening van Louis Verstraelen naar een ontwerp van Willie Pijl uit juni 1927. Verstraelen werkte als 'onderbureeloverste' op het stadhuis van Antwerpen.

Willie Pijl studeerde architectuur aan de Academie van Antwerpen en was lid van de Kring voor Bouwkunde. In Antwerpen bouwde hij talrijke woningen, villa’s en winkelpanden, die qua stijl de evolutie van de architectuur volgden. De architect behoorde al voor de Eerste Wereldoorlog tot de pioniers van de pittoreske cottage-architectuur naar Engels voorbeeld in Antwerpen, getuige daarvan zijn architectenwoning "Huize Willecom" uit 1913, het eerste pand dat aan de Elsdonklaan tot stand kwam (gesloopt in 1973). Deze cottagestijl paste hij tijdens de jaren 1920 ook toe voor de verderop gelegen villa’s Elsdonklaan 7 en Elsdonklaan 12. In de latere jaren 1930 bouwde Pijl in de Elsdonklaan nog twee modernistische villa’s (Elsdonklaan 10 en Elsdonklaan 18).

De villa is gelegen aan de oostzijde van de Elsdonklaan op een vrij diep rechthoekig perceel met oostelijk georiënteerde tuin. De voortuin wordt afgebakend door hagen, de padjes naar het inkomportaal en de oprit aan de rechterzijde hebben een recente verharding in vierkante grijze klinker.

Het éénlaagse garagegebouw rechts achteraan werd door Verstraelen in 1936 toegevoegd, opnieuw naar ontwerp van Willie Pijl. In 1992 werd de villa aan de noordelijke hoek uitgebreid onder leiding van architect Erik de Mol. De uitbreiding bestond in een langwerpig volume van twee bouwlagen onder afgewolfd zadeldak op rechthoekig grondplan. Op het gelijkvloers werd de woonkamer vergroot, op de verdieping werd er een ensuite dressing en badkamer aan de slaapkamer toegevoegd.

Exterieur

Villa van twee bouwlagen op quasi vierkant grondplan onder samengestelde pannendaken met ver overkragende vernieuwde dakrand. De gevels zijn opgetrokken uit bruinrood baksteenmetselwerk in kruisverband, verschillende gevelhoeken zijn getrapt uitgewerkt. Dit decoratief element gebruikte Willie Pijl ook in het quasi gelijktijdige ontwerp van villa Lachappelle op nummer 7. De gevels van de verdieping zijn deels bepleisterd en witgeschilderd, deze afwerking werd beperkt ook voor vensteromlijstingen en -lateien toegepast. De rechthoekige vensteropeningen, soms als drielichten gekoppeld, waren oorspronkelijk deels beluikt. Het buitenschrijnwerk werd grotendeels vernieuwd met behoud van de oorspronkelijke roedenverdeling, het schrijnwerk van de erkervensters is nog origineel. Een aantal gelijkvloerse vensters bewaren nog het oorspronkelijke decoratieve traliewerk.

De voorgevel heeft een als risaliet uitgewerkte linkertravee onder schilddak met op het gelijkvloers een driezijdige bepleisterde erker onder overkragend leiendak. In de rechtertravee bevindt zich het met een bordestrap verhoogde inkomportaal dat terugwijkt onder een getrapte bakstenen rondboog met bepleisterde impostblokken. De houten deur met een rondboogvormige en een smalle verticale lichtopening met decoratief smeedwerk is nog origineel bewaard.

Interieur

De grondplannen van het interieur tonen een bijna geheel onderkelderde villa met vrij traditionele planopvatting. De linkertravee bevat op het gelijkvloers een enfilade van woon- en eetkamer met vierdelige vensterdeur naar de tuin. Deze werd rechts geflankeerd door de inkom- en traphal met wc en vestiaire en achteraan de keuken. Rechts van de keuken toont het gelijkvloerse plan een uitbouw met werkplaats, die van het interieur gescheiden en enkel via een buitendeur aan de voorzijde of een tweevleugelige poort in de achtergevel toegankelijk was. Anno 2022 is de buitendeur omgevormd tot venster, de werkplaats werd vermoedelijk in het interieur geïntegreerd.

Het plan van de verdieping toont in de linkertravee twee grote kamers, in de rechtertravee vooraan een naaikamer gevolgd door de traphal, een badkamer en een zolderkamer boven de werkplaats.