Villa in naoorlogs modernisme, als “landhuis” gebouwd voor rekening van Renaat Stes naar een ontwerp van architect Daniel De Backer uit september 1972. Over het oeuvre van deze architect is voorlopig weinig bekend. De eerste bouwvergunning werd verleend op 3 oktober 1973, in december 1974 werd deze verlengd tot 15 oktober 1975.

De villa is in de diepte ingeplant op een rechthoekig perceel aan de noordzijde van de Goudvinklaan.

De oorspronkelijke plannen bevatten weinig informatie over de aanleg van de voortuin. De lijn van de nog bestaande lage baksteenmuur wordt aangegeven, het rechterdeel van de voortuin bevat de oprit naar de dubbele garage. Ook de betonnen brievenbus lijkt nog origineel bewaard.

Exterieur

De villa bestaat uit meerdere volumes van één en twee bouwlagen onder een combinatie van platte en lessenaarsdaken, die tot een markant kubistisch geheel werden samengevoegd. Kenmerkend is het spel van rechte en schuine lijnen, de verspringende volumes en het contrast tussen gesloten gevelvlakken en grote raampartijen. Ook een aantal schuine dakvlakken bestaan uit glas. De platte dakvlakken waren oorspronkelijk gedekt met bitumenvilt, de schuine dakvlakken met koper.

De gevels zijn opgetrokken baksteenmetselwerk dat volgens de bouwplannen reeds vanaf het begin wit geschilderd was. De vloer- en dakplaten in ruw bekist beton werden gedeeltelijk zichtbaar gelaten en steken als betonnen watergoten uit de noord- en westgevels uit. Het gebruik van baksteenmetselwerk en ruw bekist beton en de markante volumewerking verankeren de villa nog in de brutalistische stijl.

In een latere fase werden de gevels aan de straatzijde bekleed met plaatmateriaal of een bezetting, tussen 2013 en 2014 werden de gevels opnieuw wit geschilderd. Door de nieuwe afwerking verdween de oorspronkelijk bedoelde ruwe materialiteit.

Het ontwerp van de gevelopeningen houdt rekening met de functie van de binnenruimtes en de oriëntatie van de villa. Zo werd de straatgevel eerder gesloten opgevat en de overige drie gevels van grote ramen voorzien. Bij de hoge vensters in de oost- en westgevel zijn aan de binnenzijde vides, die het invallende licht ook verder naar het centrum van de villa doorgeven.

Het buitenschrijnwerk bestond oorspronkelijk uit donkerbruin geïmpregneerd grenenhout maar werd recent vervangen door PVC.

Interieur

Het principe van samengevoegde, communicerende volumes en de wissel van open en gesloten vlakken werd ook naar het interieur vertaald.

De villa is niet onderkelderd. Het gelijkvloers heeft een zeer open planopvatting en wordt door losstaande tussenwanden in verschillende zones verdeeld. Met uitzondering van de garage en de bergruimte in het terugwijkende rechtervolume is geen ruimte volledig van de andere gescheiden. De woonruimtes zijn rond een open bordestrap met binnentuin in het midden van de woning gegroepeerd. Vooraan links van de oprit bevindt zich de inkomzone met vestiaire en wc, langs de westelijke zijgevel een enfilade van grote leefruimte en eethoek, in het midden verbonden door een smallere zone met bar. Achteraan links ligt de keuken met grote ramen naar de tuin, rechts sluit hierop een tweede eethoek aan, die door een smalle gang met de bergplaats achter de garage verbonden is.

De verdieping bevat vooraan de ouderslaapkamer met ensuite badkamer die enkel door het glazen dak verlicht wordt. Achteraan bevinden zich drie kleinere slaapkamers rond een douchekamer. De centrale trappen- en nachthal is door vides met de binnentuin en de woonzone verbonden en wordt door een glazen dak van daglicht voorzien.