Bescheiden bel-etagewoning in naoorlogs modernisme, als “premiewoning” gebouwd, naar een ontwerp van Constant De Winter uit 1970. Een premiewoning kon met overheidssteun worden gebouwd of aangekocht (Wet De Taeye).

Constant De Winter ontwierp vanaf het begin van de jaren 1950 in Antwerpen meerdere bel-etage- of meergezinswoningen in een aan de Expo-stijl aanleunend modernisme. De woning in de Hermelijnstraat is een laat voorbeeld hiervan.

De bouwvergunning werd op 22 juni 1970 verleend. In december werden de werken stilgelegd omdat de binnenhoogte van de verdieping op 2,63m was ingesteld in plaats van de op de plannen vermelde en voorgeschreven 2,80m. Op de vraag van de architect, om dit uitzonderlijk zo te mogen behouden, werd door het College van Wilrijk niet ingegaan.

De indeling van de voortuin komt overeen met de weergave op de bouwplannen: de oprit in de rechterhelft en een strook langs de gevel zijn verhard, in de linkerhelft bevindt zich een rechthoekig plantvak. De verharding in grijze klinkers is vermoedelijk niet origineel, op het plan is de oprit in grote rechthoekige vlakken verdeeld. De voortuinafsluiting in glad beton is enkel nog langs de zijkanten bewaard.

Exterieur

De woning bestaat uit twee bouwlagen onder een plat dak. De voorgevel is meer dan een meter hoger dan het dakvlak en sluit bovenaan af met een overkragende betonnen kroonlijst.

In de voorgevel werden de constructieve delen in glad beton zichtbaar gelaten, de vloerplaten zorgen voor een nadrukkelijke horizontale geleding. Hiertussen wisselen de bouwlaaghoge gevelopeningen af met gesloten vlakken van oorspronkelijk ongeschilderd roodbruin baksteenmetselwerk in sober halfsteens verband. Het gelijkvloerse wijkt als geheel in het gevelvlak terug.

Boven de verdieping werd het bakstenen gevelparement samen met de betonnen geveldelen wit overschilderd. Hierdoor is het oorspronkelijke contrast tussen beton en baksteen niet meer zichtbaar.

Het donkere houten schrijnwerk lijkt in de inkomdeur en het grote schuifraam van de verdieping nog bewaard, de garagepoort is vernieuwd. Het schuifraam was initieel voorzien van een transparante borstwering, die echter anno 2023 niet bewaard is.

De achtergevel heeft volgens het bouwdossier een gevelparement van kempische machinesteen, ook hier werden de betonnen vloerplaten deels zichtbaar gelaten. De ordonnantie is quasi-symmetrisch met op elke verdieping bouwlaaghoge vensteropeningen, op het gelijkvloers telkens een combinatie van een vast vensterpaneel en een glazen deur met bovenlicht.

Interieur

De woning is niet onderkelderd, de bouwplannen tonen een bescheiden interieur met zeer functionele indeling, die de beperkte ruimte zo efficiënt mogelijk benut. Op het gelijkvloers bevinden zich vooraan de garage en de trappenhal, aan de tuinzijde twee slaapkamers en in het midden een dwars geplaatste speelruimte en een kleine wc-ruimte.

De verdieping bevat aan de straatzijde een open woongedeelte, centraal een badkamer en bergplaats en naar de tuin toe een grote slaapkamer, geflankeerd door een smalle keuken.

• Stadsarchief Antwerpen, bouwdossiers 222#2601 en 222#13509.