Meergezinswoning in sobere modernistische stijl, volgens bouwtoelating uit 1933 gebouwd voor rekening van de weduwe G. Van Waesberghe naar een ontwerp van architecten Raymond Ceurvorst en Cornelius Sol. Op het bouwplan en de bouwaanvraag wordt de familienaam van de opdrachtgeefster door Ceurvorst en Sol foutief gespeld als "Van Waesbergen". De architecten hadden in 1932 ook al de aanpalende, naar typologie verwante meergezinswoning Prins Boudewijnlaan 34 ontworpen, in sobere art-decostijl.

Raymond Ceurvorst wiens loopbaan kort na de Eerste Wereldoorlog van start was gegaan, en de Nederlander Cornelius Sol die zich omstreeks 1910 als architect te Lier had gevestigd, waren slechts een vijftal jaar geassocieerd, van eind 1928 tot begin 1933. Als hun belangrijkste gezamenlijke realisatie geldt de monumentale eenheidsbebouwing van winkels, kantoren en woningen aan het Gemeenteplein te Mortsel, een opdracht die hen als laureaat van een architectuurwedstrijd was toegewezen. In het paviljoen De Decoratieve Kunsten op de Wereldtentoonstelling van 1930 tekenden zij voor het interieur van de ‘rookzaal’ . Tijdens de jaren 1920 ontwikkelde Ceurvorst een veeleer conventionele art deco, daar waar Sol zich vooral onderscheidde in de historiserende wederopbouw van Lier. Het appartementsgebouw Jacobs uit 1931 in Antwerpen kondigt de evolutie aan van een zakelijke art-deco naar het modernisme dat beide architecten in de loop van de jaren 1930 gingen toepassen.

De voortuin is verhard met cementtegels, de oorspronkelijke afsluiting bestaande uit een lage baksteenmuur met sobere smeedijzeren balustrade is verdwenen.

Exterieur

Rijhuis van drie bouwlagen en twee traveeën onder plat dak met typische enkelhuisopstand bestaande uit een brede venstertravee en een smalle deurtravee. Gevelparement van rode baksteen in halfsteens verband afgewerkt met een Dudok-voeg (verdiepte lintvoeg met platvolle stootvoeg), op een hoge sokkel van blauwe hardsteen. Rechthoekige gevelopeningen met vernieuwd schrijnwerk. De oorspronkelijke raamverdeling werd niet aangehouden.

De brede linker travee is uitgewerkt als een twee bouwlagen hoge driezijdige erker, op de tweede verdieping bekroond door een balkon met sobere smeedijzeren leuning tussen posten van donkergrijze baksteen. In de smalle rechter travee op de begane grond een rechthoekige overluifelde inkomdeur tussen geprofileerde, volgens het gevelplan “witstenen” posten op hardstenen neuten. De oorspronkelijk bewaarde houten deur heeft een verticale lichtopening met decoratief smeedwerk.

Interieur

Het gelijkvloers heeft volgens de plannen van het bouwdossier een sinds de 19^de eeuw gebruikelijke enkelhuisplattegrond met in de brede linker travee een enfilade van woon- en eetkamer en veranda, rechts geflankeerd door de gang met traphal en vestiaire en achteraan de keuken en bijkeuken.

De eerste verdieping werd als autonoom huurkwartier ontworpen en bevat naast de gang met trap en vestiaire een kleine badkamer, twee grote slaapkamers en achteraan een eetkamer en keuken met toegang tot een balkon.

Het dossier bevat geen plan van de tweede verdieping. Hier bevonden zich wellicht de slaapvertrekken van de benedenwoning, of mogelijk een tweede huurkwartier.