Vier dorpswoningen in neotraditionele stijl, gebouwd naar een ontwerp van architect Louis De Vooght voor rekening van Graaf Alfred Le Grelle (Antwerpen, 1872-Wilrijk, 1948). De woningen waren bedoeld voor verhuur. De plannen dateren van 25 maart 1924, de bouwvergunning werd verleend op 6 mei 1924.

Alfred Victor Joseph Ghislain Le Grelle (Antwerpen, 1872-Wilrijk, 1948), gehuwd met Zoé de la Croix d'Ogiment, was voorzitter van Uitgeverij De Vlijt, uitgever van de Gazet van Antwerpen. Graaf Le Grelle, die zelf resideerde in het kasteel Steytelinck, liet in 1925 door dezelfde ontwerper ook twee meergezinswoningen verder westelijk in de Sint-Bavostraat 42 en 44 bouwen.

Louis De Vooght was de zoon van aannemer François De Vooght en werd in 1870 in Antwerpen geboren. Op het einde van de jaren 1890 debuteerde hij als architect. Zijn oeuvre bestaat vooral uit burger- en herenhuizen in Antwerpen, gebouwd in eclectische stijl en in de gangbare neostijlen.

De vier woningen vormen een afgesneden hoek tussen de Sint-Bavostraat en de Alfons Wellensstraat. De inkom van nummer 24 bevindt zich in een kleine uitbouw in de linkerzijgevel, de inkom van nummer 22 links van de hoek en de inkom van Alfons Wellensstraat 1 rechts van de hoek. De woning in de Alfons Wellensstraat was oorspronkelijk verdeeld in twee woningen, de inkom van de vierde woning bevond zich in de rechterzijgevel.

Exterieur

Geheel van zes traveeën en één bouwlaag onder een geknikt pseudo-mansardedak, gedekt met losanges. Boven elke travee loopt de gevel door in een hoge maar vlakke dakkapel onder verspringende dakrand.

De gevels zijn opgetrokken in lichtrood baksteenmetselwerk in kruisverband, de plint is gecementeerd en grijs geschilderd. Boven en onder de vensteropeningen zijn doorlopende horizontale gevelbanden in vlakke, lichtbeige bepleistering aanwezig.

Per travee heeft het gelijkvloers een grote rechthoekige vensteropening met hardstenen lekdrempel. Links en rechts van de afgesneden gevelhoek bevindt zich in de plaats van de vensteropening een inkomportaal met smalle rechthoekige deur tussen bepleisterde posten, geflankeerd door twee verticale vensters. Het geheel wordt bekroond door een driedelig bovenlicht. Bij de woning in de Alfons Wellensstraat zijn de bepleisterde tussenposten verdwenen.

De dakkapellen hebben telkens een rechthoekige vensteropening met bakstenen latei en gecementeerde bakstenen dorpel, onder de vensters wijkt het gevelvlak als verdiept paneel terug. De brede travee van de afgesneden hoek wordt bekroond door een bredere dakkapel met geprofileerde kroonlijst en fronton. Deze dakkapel heeft twee smallere vensters, die een segmentboognis met een beeld van Onze-Lieve-Vrouw flankeren.

Alle gelijkvloerse vensters hadden oorspronkelijk een driedelig kozijn, waarvan het onderste deel van een twee- of driedelige kleinhoutverdeling voorzien was. Deze verdeling werd ook op de deuren en de flankerende vensters toegepast. De bovenlichten hadden een verdeling met twee smalle en drie bredere ruiten. De bovenlichten van de dakkapellen hadden een gelijkaardige verdeling.

De smalle ruiten van de bovenlichten en de kleine ruiten onderaan de vensters waren voorzien van getint glas. In de twee gelijkvloerse vensters van woning nummer 24 is dit originele schrijnwerk nog grotendeels bewaard.

Ook de inkomdeur van nummer 24, een houten paneeldeur, lijkt nog uit een vroege fase te dateren. Deze wijkt echter af van de deuren op de plannen van het bouwdossier, waarvan het bovenste deel uit glas bestond.

De achtergevel heeft op de oorspronkelijke bouwplannen vijf gelijkaardige dakkapellen als de voorgevel. Op het gelijkvloers zijn drie brede vensterdeuren en een brede vensteropening getekend.

De linkerzijgevel is blind met uitzondering van de inkomdeur en twee kleine vensteropeningen op gelijkvloers en verdieping. De ondertussen verbouwde rechterzijgevel had voordien een rechthoekige inkomdeur onder een luifel, een kleine uitbouw met twee wc’s en in het rechterdeel een brede vensterdeur.

Interieur

De oorspronkelijke bouwplannen tonen vier woningen met telkens één kleine kelderruimte. De vier woningen hadden op de begane grond telkens een woonkamer, een salon en een keuken. De twee woningen in de Sint-Bavostraat hadden ook een kleine inkom- en trappenhal. Door de beperkte oppervlakte en de L-vorm van het geheel, zijn de ruimtes ongebruikelijk gesneden en gecombineerd. De wooneenheid op nummer 22 had een inpandig toilet, terwijl de drie andere wooneenheden een buitentoilet in een kleine aanbouw hadden. Bij de woning Alfons Wellensstraat 1 kwam de inkomdeur rechtstreeks in het salon uit, de woonkamer bevond zich in de hoek rechts achteraan, achter de keuken. De woning hiernaast (Alfons Wellensstraat 3) had op het gelijkvloers enkel een keuken en een woonkamer, zowel de inkom als de trap naar de verdieping bevonden zich in de keuken.

Afhankelijk van de grootte had elke woning op de verdieping twee of drie slaapkamers. Links en rechts van de hoek bevond zich nog een bijkomende kleine kamer.

• Stadsarchief Antwerpen, bouwdossier 238#1024.