Burgerhuis met kinesitherapiepraktijk in brutalistische stijl, gebouwd voor rekening van Jan Goesaert naar een ontwerp van architect Paul Prims uit april 1966. Paul Prims was in dat jaar nog stagiair-architect. Over zijn oeuvre is tot nu toe weinig bekend. In 1972 ontwierp hij een modernistische woning aan de Willebeeklaan 8 in Ekeren.

Het pand is in de diepte ingeplant op een breed perceel aan de oostzijde van de Vuurmolenlaan en vormt het einde van een huizenrij. Gelijktijdig met de woning werd aan de zuidoostzijde van de tuin een langwerpige garage gebouwd.

In 1994 werd het interieur van de woning ingrijpend verbouwd: het gelijkvloers werd volledig omgevormd tot praktijkruimte, de verdieping werd gereorganiseerd als woning.

Het bouwdossier bevat geen informatie over de voortuinaanleg, enkel het centrale pad en de brievenbus zijn daarop getekend. De huidige aanleg en verharding dateren uit een recente fase, de brievenbus bestond oorspronkelijk uit aluminium maar werd recent door een hardstenen model vervangen.

Exterieur

De grote woning in halfopen bebouwing bestaat uit twee bouwlagen onder pannen zadeldak met ver overkragende betonnen dakrand en een brede dakkapel met bandraam aan de straatzijde. Aan de achterzijde staat een éénlaagse uitbouw onder plat dak, bekroond door een terras.

De gevels zijn opgetrokken in lichtbruin genuanceerd baksteenmetselwerk in halfsteens verband, de betonnen vloerplaten werden gedeeltelijk in de gevel zichtbaar gelaten en vormen de lateibalken boven de vensteropeningen.

De drie gevels worden bepaald door een orthogonale asymmetrische compositie van gesloten vlakken in baksteenmetselwerk en grijs geschilderde beton die afwisselen met grote rechthoekige vensterpartijen en verticale en horizontale bandramen. In de voor- en achtergevel zorgen de vooruitspringende en terugwijkende gevelvlakken, de dubbele luifel boven het inkomportaal en de overkragende kroonlijst in grijs geschilderd beton voor een markant reliëf. In het achteraanzicht is de ver boven het dakvlak uitstekende schoorsteen een verticaal, met de betonnen dakrand en de zichtbare vloerplaten contrasterend element.

Oorspronkelijk waren de betonnen elementen niet geschilderd, het zichtbaar laten van de bouwmaterialen is een van de kenmerken van de brutalistische stijl.

De voorgevel wordt door twee boven elkaar geplaatste verticale ramen in twee delen verdeeld, die ook de scheiding van privéwoning en praktijk aangeven. Op het gelijkvloers zorgen in het linkerdeel twee grote ramen en een glazen inkomportaal voor veel lichtinval in de inkomhal, de wachtkamer en de praktijkruimte. Rechts van de inkom is de gevel meer gesloten opgevat met twee kleine hooggeplaatste ramen voor de wc’s en een blinde gevel ter hoogte van de keuken. Twee grote ramen verlichten de ouderslaapkamer en de nachthal op de verdieping.

Ook de zijgevel werd in twee helften ontworpen, links zijn drie vensteropeningen boven elkaar gestapeld, de rechtergevelhelft is blind met uitzondering van een breed overluifeld venster ter hoogte van de gelijkvloerse eetkamer.

De achtergevel is zowel op het gelijkvloers als op de verdieping voorzien van grote raampartijen met schuifdeuren. De gelijkvloerse uitbouw wordt in het woongedeelte bekroond door een terras met een eikenhouten leuning en slanke balusters in aluminium. In het midden van de verdieping wijkt de gevel nog verder onder de kroonlijst terug, hier ontstaat een inpandig overdekt terras met open haard. Een betonnen buitentrap verbindt het terras van de verdieping met dat op tuinniveau.

Het oorspronkelijke buitenschrijnwerk in aluminium is niet bewaard. De oorspronkelijke raamkozijnen hadden minder onderverdelingen.

Interieur

De oorspronkelijke grondplannen tonen een functionele interieurindeling. Op het gelijkvloers werden de twee L-vormige grondplannen van privéwoning en praktijk in elkaar geschoven, centraal aan de voorzijde bevond zich de gedeelde inkomhal met vestiaire en twee wc’s.

Vooraan rechts lag de keuken, hierachter volgenden de woonruimtes met open planopvatting: de eetkamer, geflankeerd door een open trap naar de verdieping en langs de tuingerichte achtergevel de woonkamer met bar en een zitput met open haard.

De praktijk bestond uit een wachtkamer vooraan en langs de linkerzijde een rij van vier kleine massagekamers en een gymnastiekruimte met groot venster naar de tuin. In het centrum van het gelijkvloers lag een bureau en ernaast een kamer voor pedicure.

De verdieping werd door de centrale gang, het inpandige terras en de twee vooraan ingeplante badkamers in twee delen verdeeld. Rechts bevonden zich naast de trap twee kinderkamers, links vooraan de ouderslaapkamer en achteraan een gastenkamer.

Bij de verbouwing in 1994 werd de praktijk op het gelijkvloers uitgebreid en werden de woonruimtes naar de verdieping verplaatst. De slaapkamers aan de rechterzijde werden behouden, de ouderslaapkamer werd omgevormd tot keuken, de gastenkamer tot eetkamer en het inpandige terras werd als salon in de woning geïntegreerd.

• Stadsarchief Antwerpen, bouwdossiers 222#1260 en 222#8658.