De Bornestraat vormt ter hoogte van de nummers 27-53 een poort naar de Alfons Verbovenstraat, waar de eenheidsbebouwing zich doortrekt langs de even zijde van de straat. Het ensemble van arbeiderswoningen werd in 1930 kadastraal geregistreerd en gebouwd in opdracht van de Samenwerkende Maatschappij voor Goedkope Woningen en Woonvertrekken.

Historiek

In 1930 kwam het tot dan toe onbebouwde stuk land langsheen de reeds bestaande Bornestraat in eigendom van de Samenwerkende Maatschappij voor Goedkope Woningen en Woonvertrekken. In datzelfde jaar werd de bouw van de wijk kadastraal geregistreerd. Deze wijk valt vermoedelijk ook te kaderen binnen de actieve krotopruiming en vervangingsbouw die in deze periode plaatsvond in Leuven, door onder meer de Samenwerkende Maatschappij. Hierbij werd ingezet op verkoop en verhuur van de woningen in het wijkje langs de Bornestraat.

Beschrijving

Het ensemble van arbeiderswoningen telt 29 woningen die werden opgetrokken volgens een identiek en repetitief gevelschema: een venster- en deurtravee worden steeds gespiegeld. De woningen tellen twee bouwlagen onder een zadeldak bedekt met rode dakpannen. Segmentbogige venster- en deuropeningen, steeds voorzien van een bakstenen rollaag en aanzetstenen in witte steen, openen het parement in rood bakstenen metselwerk. De witstenen accenten bezorgen een duidelijke ritmiek aan het straatbeeld. Het baksteenmetselwerk werd decoratief aangewend vanwege de horizontale, over al de woningen doorlopende sierlijsten in verticaal metselwerk. Ook de gevelvlakken tussen de gevelopeningen op de gelijkvloerse en de eerste verdieping werden op deze manier vormgegeven. De kroonlijsten, de plinten alsook het schrijnwerk werd op verschillende plaatsen gewijzigd.

De hoekpanden nummers 39 en 41 wijken af van de identieke woningen in de Bornestraat: licht risaliterend en vanwege hun puntgevels met muurvlechtingen krijgen beide woningen een meer statig karakter en fungeren ze als poort naar de Alfons Verbovenstraat. Het ensemble in de Alfons Verbovenstraat is quasi identiek aan de woningen in de Bornestraat. De straatwand met doorlopende zadeldaken wordt echter ter hoogte van nummer 10 en 22 doorbroken door een woning met kleine puntgevel op schouderstukken, ook hier voorzien van muurvlechtingen.

De woningen waren voorzien van een erg elementaire plattegrond waarbij de deurtravee een trap naar de verdiepingen omvat en de venstertravee een woonkamer langs de straatzijde. De eetkamer volgde hierop, gevelbreed, waarna de nutsruimten aansloten op de achtertuin.