Huizenrij Coenen omvat een geheel van vier gekoppelde burgerwoningen met een doorlopend uitgewerkte neoclassicistische gevel. Het ensemble werd gebouwd in opdracht van Coenen rond 1890.

Historiek

Het ensemble van burgerwoningen werd opgetrokken naar model van de rij bediendenwoningen Rijkeroot te Watermolenstraat nummers 13-22, gerealiseerd door de Remyfabrieken in Wijgmaal.

Beschrijving

Huizenrij Coenen omvat vier woningen van twee traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak. De woningen zijn geschakeld volgens een repeterend schema. Nummer 60 wijkt af van de overige drie woningen en is statiger vanwege een extra hoektravee bestaande uit trapezoïdale, gestapelde erkers en een hoofdtoegang via de zijgevel.
De woningen hebben allen gecementeerde gevels met horizontaal doorlopende schijnvoegen, nummer 60 ook met stootvoegen. Nummer 54 werd op latere datum voorzien van een vlakke witte bepleisterig. Rechthoekige (gedeeltelijk gewijzigde) gevelopeningen in de eerste bouwlaag worden gevolgd door getoogde raamopeningen met geriemde omlijsting op de verdieping. De gevels zijn verfraaid met neutenpanelen op de borstweringen en een doorlopende fries met leeuwenkoppen. Zichtbare gekrulde muurankers kenmerken de gevels. Nummer 60 is eveneens rijkelijker versierd met onder andere lisenen op de hoeken van de erkeruitbouw en decoratief uitgewerkte sluitstenen bij de gevelopeningen. De gevel van nummers 58 is witgeschilderd. Het oorspronkelijk schrijnwerk (vensters met een T-verdeling) is deels vervangen.
Het interieur van nummer 60 bleef het best bewaard, met onder andere een oorspronkelijke, keramische tegelvloer in de gang, plafondafwerking met moulures alsook een kelderverdieping met aarden tegels en troggewelfjes.
De huizenrij wijkt terug van de straat en laat zo plaats voor voortuinen zonder originele voortuinstructuren.

• COKELAERE J. 1984-1985: Beleving en waardering van het gebouwde in het Wijgmaal van Remy, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, Katholieke Universiteit Leuven, Faculteit toegepaste wetenschappen, Afdeling architectuur, fig. 3.3.4 en 3.5.6.
• Kadasterarchief Vlaams-Brabant, Mutatieschetsen en bijhorende mutatiestaten Herent, afdeling 15, sectie B, 1920/10.
• WILLEKENS E. 2016: The immovable heritage master plan as a new tool for integrated heritage conservation in Flanders. Case study: Wijgmaal, onuitgegeven verhandeling, Katholieke Universiteit Leuven, Faculteit ingenieurswetenschappen.