Deze hoeve met oude kern is opgebouwd uit losstaande bestanddelen. De schuur in het zuiden van het complex gaat terug op de 18de eeuw en is beeldbepalend omwille van zijn monumentale karakter in de landelijke context van Wijgmaalbroek. De zuidelijke vleugel alsook de oostelijke vleugel behoren tot de oudste delen van de hoeve en bevatten een oude kern.

Historiek

De hoeve wordt weergeven op de Ferrariskaart (1771-1778) als vier afzonderlijke gebouwen van gelijke grootte met de nok parallel ten opzichte van de straat en georganiseerd rond een rechthoekige koer. Het kadasterplan uit 1813 en historische kaarten die hierop volgen tonen hoe het zuidelijk volume langs de straat bewaard bleef, terwijl over de jaren heen de hoeve werd aangevuld met losstaande bouwvolumes in het noorden en het oosten. Een woonhuis kreeg eerder recent plaats op het voormalige erf. De zuidelijke vleugel langs de straatzijde alsook de oostelijke vleugel behoren tot de oudste delen van de hoeve en bevatten een oude kern, onder meer gevlochten houten tussenwanden met leem bekleed.

Beschrijving

De hoeve is gelegen ten oosten van de weg Langenbos en staat zo in relatie met de hoeve te Langenbos nummers 8-10 aan de overzijde van de straat.
De zuidelijke vleugel van de hoeve situeert zich langs de straat onder een monumentaal zadeldak met nok parallel aan de straat. Deze schuur is opgetrokken in roodbruin baksteenmetselwerk met natuurstenen elementen en voorzien van een gecementeerde plint. Kenmerkend voor deze gebouwtypologie is de schuur eerder gesloten. Enkele rechthoekige gevelopeningen, twee kleine getoogde raamopeningen alsook een poort in het westen werken het gebouw open. In het oosten bevindt zich een eenlaags volume onder lessenaarsdak met een afgeronde hoek in het zuidoosten. Zichtbare muurankers sieren de gevel.
Een dwarsschuur bevindt zich ten oosten onder een zadeldak met de nok loodrecht ten opzichte van de straat. Tegen beide dwarsmuren werd een lager volume aangebouwd. De schuur is opgetrokken in roodbruin baksteenmetselwerk, met in de westelijke gevel rechthoekige gevelopeningen naar het erf toe. In het interieur zijn nog zeldzame gevlochten houten tussenwanden bekleed met leem aanwezig.

• Kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden voor Zijn Koninklijke Hoogheid de Hertog Karel Alexander van Lotharingen, Jozef Jean François de Ferraris, Koninklijke Bibliotheek van België, uitgegeven in 1770-1778, schaal 1:11.520 herleid naar 1:25.000.
• Kadasterarchief Vlaams-Brabant, Primitief Kadasterplan, Herent, afdeling 2, sectie B, Wijchmael Broeck, 1813.
• WILLEKENS E. 2016: The immovable heritage master plan as a new tool for integrated heritage conservation in Flanders. Case study: Wijgmaal, onuitgegeven verhandeling, Katholieke Universiteit Leuven, Faculteit ingenieurswetenschappen.