Deze dorpswoning, beeldbepalend gesitueerd op de kruising van de Watermolenstraat en de Pastoor Bellonstraat, werd volgens onderzoek van E. Willekens gerealiseerd tussen 1842 en 1865. Het gebouw diende voor ambacht en wonen en vormt vandaag nog een gaaf bewaard architecturaal geheel, onder meer met de ommuurde tuin met bijgebouw dat fungeerde als melkerij en later kaasfabriek, de ritmische voorgevel met authentiek schrijnwerk.

Historiek

Eens herbergde het gebouw een kleine melkerij van Cyrille Persoons, later een kaasfabriek van Van Roey. Hiervan getuigt nog het bouwvolume in de tuin dat dienst deed als rijpingskamer. Vier gelijkaardige volumes met de nok loodrecht op de Pastoor Bellonstraat lagen tegen de rooilijn aan, maar zijn vandaag verdwenen.

Beschrijving

De dorpswoning bestaat uit een symmetrische compositie van vijf traveeën en twee bouwlagen op een natuurstenen plint onder een zadeldak bedekt met leien. Links en rechts van het hoofdgebouw bevindt zich een extra poort- en raamtravee van één bouwlaag, rechts onder lessenaarsdak, bekroond met trapgevels met erin een rongboogvormig spaarveld. Het hoofdgebouw is opgetrokken in rood baksteenmetselwerk op een natuurstenen plint. Rechthoekige gevelopeningen met natuurstenen lateien openen de eerste bouwlaag. Getoogde raamopeningen openen de verdieping. Iedere opening is voorzien van een ontlastingsboog met witte natuurstenen aanzet- en sluitstenen en lekdorpels in blauwe natuursteen. Centraal in de gevel bevindt zich de voordeur, gevat in een eenvoudige hardstenen omlijsting. Verfijnd en gaaf bewaard houten schrijnwerk, met schuifkozijnen in de eerste bouwlaag en een straalvormig bovenlicht boven de voordeur kenmerken deze dorpswoning. Zichtbare muurankers vormen een verwijzing naar de interne structurele opbouw van het gebouw.
In het verlengde van de poorttravee links van de woning, bevindt zich achteraan het perceel een langwerpig bouwvolume van twee bouwlagen onder een zadeldak met rode pannen en met de nok parallel ten opzichte van de Pastoor Bellonstraat. De achtertuin wordt van deze weg gescheiden door middel van een bakstenen muur met poort.

• VERPOYLT, R. 1981: Wijgmaals verleden: 23 gewassen tekeningen met begeleidende tekst. Tententoonstellingscatalogus, Wilsele.
• WILLEKENS E. 2016: The immovable heritage master plan as a new tool for integrated heritage conservation in Flanders. Case study: Wijgmaal, onuitgegeven verhandeling, Katholieke Universiteit Leuven, Faculteit ingenieurswetenschappen.